Πρόσκληση

Οι εκδόσεις Νεφέλη σας προσκαλούν στην παρουσίαση
του ποιητικού βιβλίου του Γιάννη Ευθυμιάδη

Καινός Διαιρέτης

Στην Γκαλερί Αργώ

τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου στις 7 μ.μ. (ναι, αύριο)


Ποιήματα θα διαβάσουν και θα σχολιάσουν:

η ποιήτρια και φιλόλογος Χρύσα Αλεξοπούλου
η συγγραφέας Λεία Βιτάλη
η συγγραφέας και δημοσιογράφος Ελένη Γκίκα
ο συγγραφέας Γιώργος Γλυκοφρύδης
ο συγγραφέας Δημήτρης Μαμαλούκας (εγώ!)
η πιανίστα Αγγέλικα Παπανικολάου
και ο ποιητής και δημοσιογράφος Βασίλης Ρούβαλης

Θα προλογίσει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κώστας Σερέζης

Στο τσέλο θα αυτοσχεδιάσει ο Ορέστης Ζαφειρόπουλος

Γκαλερί Αργώ Νεοφύτου Δούκα 5 Κολωνάκι
Τηλ 7249333

Γιάννης Ευθυμιάδης καινός διαιρέτης

Είμαι πολύ περήφανος για το φίλο μου...

Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ

Ανοίγω τα χέρια μου

στις χαρακιές των δυνάμεων

και βρίσκω στον δρόμο μου

εντός μου ανατολή.

Με το ελάχιστο και αύρα μου τις λέξεις

πορεύομαι ψάχνοντας

άπιαστο άνθισμα.

Παλιά λόγια - αγαπημένα ωστόσο.

Από το βιβλίο του Γιάννη Ευθυμιάδη καινός διαιρέτης, ποιήματα, Νεφέλη 2007.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάνατε δώρο ένα βιβλίο ποίησης;

Ζακ Πρεβέρ Φιέστα

Φιέστα

Τα ποτήρια αδειανά

Κι η μποτίλια σπασμένη

Και το κρεβάτι ολάνοιχτο

Κι η πόρτα μας κλειστή

Κι όλα τα γυάλινα τ' αστέρια

Της ευτυχίας και της ομορφιάς

Ν' αστράφτουν μες στη σκόνη

Του κακοσκουπισμένου δωματίου

Μ' εμένα μεθυσμένο-πεθαμένο

Ίδια φωτιά χαράς

Μ' εσένα μεθυσμένη-ζωντανή

Ολόγυμνη μέσα στην αγκαλιά μου.

από το βιβλίο:

Ζακ Πρεβέρ
Θέαμα και Ιστορίες
(ποιήματα)
Εισαγωγή μετάφραση
Γιάννης Βαρβέρης
εκδ. Νεφέλη 1982

Κώστας Μαμαλούκας Λευκάδα (ποίηση)

ΛΕΥΚΑΔΑ

Παραδομένη ολοχρονίς στ’ ουρανού τις τύψεις
Στο δάκρυ του Γαρμπή και στο Νοτιά π’ αχνίζει
Ανατέλλει πίσω από κάθε καμπή αισθήματος
Αυτή
Της Νοσταλγίας μας η λυδία λίθος
Γραμμένη μ’ ασβεστόλιθο και κυπαρίσσι
Με περδικολαλήματα μ’ αφρούς και μ’ ακρωτήρια
Με τρεχαντήρια κόκκινα στους πόθους του πελάγους
Με τις τεράστιες συλλαβές του αισθήματος
Με σύννεφα βαριά και με κλωνάρια του ήλιου
Σκαρφαλωμένη στα κύματα χαμένη στους ανέμους
Του Ιονίου Ωραία
Λευκάδα
Καμίνι του ήλιου.

Γερμένη στο πλευρό του Μαΐστρου
Ερωτεύεται τα καλοκαίρια
Με περίσσιο άσπρο στους κόρφους της
Με χρυσοδέλφινα και μ’ αγριοπερίστερα
Μ’ αγράμπελες
Και τ’ άρωμα το επαναστατημένο της ρίγανης.
Γερμένη κάτω απ’ τις ελιές
Δυο πιθαμές πάνω απ’ τη διαφάνεια των νερών
Όπου το μάτι βλέπει μόνο τον πόθο
Και μετά ξανά τον πόθο
Ερωτεύεται τα καλοκαίρια
Λευκάδα
Πέτρα στου Έρωτα το δαχτυλίδι
Γραμμένη στο Πνεύμα γραμμένη στην Ποίηση
Γραμμένη στο Θρύλο γραμμένη με χρώματα
Γραμμένη μ’ ασβεστόλιθο και κυπαρίσσι…

Κώστας Μαμαλούκας (1954-2006)
Από τη συλλογή ποιημάτων του Διαχρονισμοί, Αθήνα 1982

Λοιμός

ΛΟΙΜΟΣ


Είναι η περίεργη ηδονή

που ανεβαίνει

τους αιώνες

καίγοντας αισθήματα,

αποτεφρώνοντας γυμνά κορμιά,

εφηβικά κρανία

και κολασμένα λουλούδια.

Στα ραγισμένα κάστρα

της άπλετης πορνείας

μαστιγώνεται η ήρεμη πολιορκία

νεαρών παρθένων

που κλείστηκαν σε μαύρα κελιά

λιώνοντας απ’ την τυραννική

φλόγα

του ξίφους του Αφέντη

και σταυροφόρων που έσβυσαν

πόλεις αποκλεισμένες απ’ το λοιμό

γεμάτες κάρα με πτώματα

και ζωές

τσαλαπατημένες στη λάσπη.

Ματέο Τζιλάρντρι Η Μεσαιωνική άνοιξη, μτφ. δική μου

Πρεβέρ Γυρισμός στην πατρίδα

Γυρισμός στην πατρίδα

Ένας Βρετόνος γυρνάει στην πατρική του γη
Αφού έκαμε πολλές παλιανθρωπιές
Σεργιανάει μπροστά στις φάμπρικες του Ντουαρνενέ
Δε θυμάται κανέναν
Δεν τον θυμάται κανείς
Είναι πολύ λυπημένος.
Μπαίνει σ’ ένα λουκουματζίδικο να φάει λουκουμάδες
Μα δεν μπορεί να φάει
Κάτι τους κάνει να του καθίζουν στο λαιμό
Πληρώνει
Βγαίνει
Ανάβει τσιγάρο
Μα δεν μπορεί να το καπνίσει.
Έχει κάτι
Κάτι στο νου του
Κάτι κακό
Όσο πάει και στενοχωριέται πιο πολύ
Και ξαφνικά αρχίζει να θυμάται:
Κάποιος του ’πε όταν ήταν μικρός
«Εσύ θα καταλήξεις στην κρεμάλα»
Και για χρόνια
Δεν τόλμησε ποτέ να κάνει τίποτα
Ούτε το δρόμο καν να διασχίσει
Ούτε να φύγει στη θάλασσα
Τίποτα απολύτως τίποτα
Θυμάται.
Αυτός που τα προέβλεψε όλα αυτά είναι ο θείος Γκρεζιγιάρ
Ο θείος Γκρεζιγιάρ που φέρνει παντού δυστυχία
Ο κερατάς!
Κι ο Βρετόνος σκέφτεται την αδερφή του
Που εργάζεται στην αγορά Βοζιράρ
Τον αδερφό του που σκοτώθηκε στον πόλεμο
Του ’ρχεται στο νου κάθε τι που είδε
Κάθε τι που έκαμε.
Τον πνίγει η θλίψη
Δοκιμάζει άλλη μια φορά
Ν’ ανάψει τσιγάρο
Μα δεν του κάνει κέφι να καπνίσει
Και τέλος αποφασίζει να πάει να δει το θείο Γκρεζιγιάρ.
Πάει
Ανοίγει την πόρτα
Ο θείος δεν το θυμάται
Εκείνος όμως τον θυμάται
Και του λέει:
«Καλή σου μέρα θείε Γκρεζιγιάρ»
Κι ύστερα τον στραγγαλίζει.
Και κατάληξε στην κρεμάλα στο Κιμπέ
Αφού έφαγε δυο ντουζίνες λουκουμάδες
Και κάπνισε ένα τσιγάρο.

Ζακ Πρεβέρ, Λόγια και άλλα, μτφ. Δημήτρης Καλοκύρης, εκδ. Νεφέλη

Το 57ο βιβλίο μου, που αγοράστηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1986.
Ήμουν 17,5 χρόνων. Αγαπημένο μου ποίημα, αγαπημένος μου ποιητής.

(είμαι πολύ στεναχωρημένος γιατί τα χάλασα με τη Λιζ Χάρλει και παντρέυτηκε τον Ινδό)