Monday, January 08, 2007

Βενετία και πάλι (α΄ μέρος)



Σήμερα γι’ άλλη μια φορά έχω τις μαύρες μου. Γιατί; Γιατί έτσι γουστάρω.
Έτσι λοιπόν θα ταξιδέψω πάλι μέχρι την αγαπημένη μου Βενετία. Αν θέλετε ελάτε, δε θα μιζεριάσω άλλο. Θα βγάλω το χιουμοριστικό μου εαυτό και θα περάσουμε ωραία.



Όπως θα ’χετε καταλάβει αν έχετε διαβάσει το προηγούμενο ποστ η Βενετία λόγω κακών τουριστών πηγαίνει απ’ το κακό στο χειρότερο. Διαβάστε πώς θα κινηθείτε για να περάσετε καλά.
Γιατί… δεν το συζητάμε, μια Βενετία αξίζει να τη δείτε στη ζωή σας, φίλοι μου…
(αφήστε πια αυτή την Αράχωβα….)

Μερικά γενικά στοιχεία

Δείτε το χάρτη της Βενετίας. (πούν' τος; ε, όταν δείτε έναν) Σας φαίνεται μεγάλη αλλά δεν είναι τόσο μεγάλη όσο φαντάζεστε.
Ναι, η Βενετία περπατείται παιδιά, όλες οι αποστάσεις είναι λογικές.
Έτσι δεν είναι ανάγκη να μείνετε κοντά στο κέντρο, προτιμήστε μια περιοχή πιο απομακρυσμένη. Θα είναι πιο ήσυχα και πιο φτηνά. Τα βαπορέτι κυκλοφορούν όλες σχεδόν τις ώρες και σας πάνε παντού (όμως με κόστος 5 ευρώ, αλλά υπάρχουν και ημερήσιες κάρτες).

Όπως όλες σχεδόν οι ιταλικές πόλεις (τα ιστορικά τους κέντρα) κάθε γωνιά της Βενετίας είναι και μια ζωγραφιά ή ένα ποίημα. Γι’ αυτό αξίζει να πάτε με το ταίρι σας ειδικά αν νιώθετε ερωτευμένος-η. Αν πάτε μόνος-η τότε αφεθείτε στην παρατήρηση και στο στοχασμό (απεξαρτηθείτε λίγο απ’ την τηλεόραση και το μαύρο της Αθήνας), αν και θα θέλετε κάθε στιγμή να μοιραστείτε τις έντονες εμπειρίες και εικόνες που θ σας κατακλύζουν.
Δεξιά, χαρκτηριστική αρχιτεκτονική της Βενετίας. σας θυμίζει κάτι; Ναι, είναι σαν το πύργο της Πίζας, μόνο που αυτός δεν έγειρε.

San Polo
Μια περιοχή που περπάτησα στο προηγούμενο μου ταξίδι ήταν το Σαν Πόλο, όπου κυριαρχεί μια τεράστια για τα δεδομένα της Βενετίας πλατεία, (Piazza San Polo) όπου τα παλιά χρόνια έκαναν διάφορες γιορτές. Εκεί έζησε ο Γάλλος Γεωγράφος Adriano Valvi, (υπάρχει και μαρμάρινη πλάκα) τη Γεωγραφία του οποίου μετέφρασε ο Κωνσταντίνος Μιχαήλ Κούμας και κυκλοφόρησε μετά το θάνατο του τελευταίου σε πέντε τόμους όγδοου σχήματος κι έξι χάρτες χρωματισμένους με το χέρι, τυπωμένο στη Βιέννη τα έτη 1838-1840. (Όλα αυτά σας τα είπα α) γιατί έχω το έργο κι είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό β) αν ποτέ πάτε εκεί μάθετε απ’ έξω τις τρεις γραμμές να κωλώσετε κανένα δύσμοιρο που σας το παίζει ξερόλας και γ) τα ’γραψα και στο μυθιστόρημά μου και τα χω πρόσφατα).

Πριν την πλατεία του Σαν Πόλο υπάρχουν κι άλλες μικρότερες πλατείες. Θυμάμαι μια πολύ μικρή, κλειστή στις τρεις της πλευρές, την Σαν Στιν. Εκεί μπορείτε να φιλήσετε το ταίρι σας χωρίς να φοβάστε ότι μπορεί να σας το σκάσει.

Κάπου εκεί υπάρχει και το σπίτι του Άλδου Μανούτιου, του μεγαλύτερου τυπογράφου του κόσμου που έφτιαξε αριστουργήματα με τα οποία είμαι ερωτευμένος, αλλά δε λέω περισσότερα γιατί θα μπορούσα να γράφω ασταμάτητα μέχρι το τέλος του 2007.

Το νησί Τζουντέκα

Βρίσκεται νότια της πόλης κι είναι το μέρος που θα επισκεφτώ στο επόμενο ταξίδι μου (αν είμαι καλά και ζω, φτου φτου).
Το χάζεψα με το βαπορέτο και διάβασα αρκετά γι’ αυτό. Εκεί φίλοι όμως θα είναι η απόλυτη απομόνωση. Ως γνωστόν η Βενετία δεν φημίζεται για τη νυχτερινή της ζωή. Όχι, μπαρ υπάρχουν και εύκολα θα βρείτε να διασκεδάσετε μέχρι τις 01.00 τουλάχιστον, αλλά στο νησί Τζουντέκα θα υπάρχουν ελπίζω μόνο κάνα δυο μπαρ που θα κλείνουν νωρίς.

Γιατί ενδιαφέρθηκα για το νησί;
Γιατί εκεί υπάρχει το Mulino Stucky, ένα τεράστιο βιομηχανικό κτήριο που χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και δεσπόζει επιβλητικό (και λίγο αταίριαστο) στο τοπίο της λιμνοθάλασσας της Βενετίας.
Ολόκληρη ιστορία το συνοδεύει απ’ την ακμή του μέχρι την πτώση του το 1960 περίπου μέχρι την εγκατάλειψή του, λίγες δεκαετίες αργότερα.
Σας δίνω φωτογραφίες και υπόσχομαι τη συνέχεια σε λίγες μέρες.
Αριστερά και δεξιά πάνω το Στάκυ. Απίστευτο οικοδόμημα σε μια μαγευτική περιοχή.

21 Comments:

Blogger spiretos72 said...

Σαν Πόλο? Σαν να λέμε το Άγιο Κοτόπουλο?

8/1/07 11:40 PM  
Blogger georgia said...

Το νησί Τζουντέκα.
Η απόλυτη απομόνωση; Μη μου βάζεις ιδέες γιατί θα πάω εκεί και θα ξεχάσω να γυρίσω. Ιδανικό μοιάζει.
Κι εγώ τις μαύρες μου έχω σήμερα. Επιδημία έπεσε μάλλον. Απαπα...

8/1/07 11:49 PM  
Blogger aura voluptas said...

TSOKLI, EAT MAMALOUKAS' DUST !!!

Με τόσα ερωτευμένα ζευγάρια η Βενετία μου κάνει κάτι σε Ναύπλιο της Ιταλίας (sorry Σταυρούλα , no offence ). Όλοι , μα όλοι , όσους ξέρω έχουν πάει σαββατοκύριακο στο Ναύπλιο με τον έρωτα τους . Ευτυχώς έχω γλιτώσει μέχρι στιγμής (φτύνω τον κόρφο μου ).

Εύχομαι να κάνω λάθος φίλτατε Μαμαλούκα γιατί αν υποψιαστώ ότι και η πανέμορφη αυτή πόλη κατακλύζεται από ορδές της γνωστής φυλής των Γουτσουγουτσουτζουτζουκοζουζουνίων που επιδεικνύουν με λύσσα τα με logo κολλημένα χεράκια τους , θα το σκεφτώ πολύ να πάω .

Αυτός ο Άλδος Μανούτιος όμως μ'εξιτάρισε . Δεν τον ήξερα . Θα τον ψάξω . Πώς γράφεται το όνομα στα λατινικά ? Aldo ... ?

Ναι. Πέρα από τις ιώσεις, σέρνεται και μαυρίλα . Μια απ'τα ίδια κι εγώ. Κουράγιο "σύντροφοι" !

9/1/07 1:04 AM  
Anonymous nuwanda said...

σου προτεινω ανεπιφυλακτα να γραψεις εναν ταξιδιωτικο οδηγο για την Ιταλια, με την παραστατικη γλωσσα που χρησιμοποιεις θα γινει αναρπαστος!

το βιομηχανικο κτιριο που αναφερεις θυμιζει "Αλκοολ"?

9/1/07 10:34 AM  
Blogger scalidi said...

όχι, nuwanda, δεν θυμίζει αλκοόλ...με τίποτα

άουρα, εγώ μόνο στο Ναύπλιο δεν θα πήγαινα με τον αγαπημένο μου, γιατί σε ξέρουν όλοι -δεν είναι Αθήνα- σε κοιτάνε αδιάκριτα, σου μιλάνε, σε χαιρετάνε, σε βρίζουν άμα λάχει από μέσα τους -"καλά τι αγκαλιάζονται και φιλιούνται αυτοί μπροστά στον κόσμο!"- είμεθα μέρος ανέραστον κατά βάση κι ας δείχνουμε απέξω ερωτικές πόλεις...

Γεωργία, άουρα και Δημήτρη, μην έχετε τις μαύρες σήμερα, χθες τις είχα κι εγώ, αλλά σήμερα με έλουσε ο ήλιος και συνήλθα...

Δημήτρη, σε μισώ να ξέρεις για το υπέροχο κείμενο που έγραψες, για το υπέροχο μέρος που έχω απωθημένο να επισκεφτώ κι εσύ το ξέρεις σαν την παλάμη σου και για το ότι μας λείπει ο έρως αυτή τη στιγμή για να τον πάρουμε να τον πάμε εκεί και να ρίξουμε μαύρη πέτρα πίσω! άντε τώρα...

9/1/07 2:40 PM  
Blogger Composition Doll said...

Αν κι έχω πάει πολλές φορές στη Βενετία, στο Τζουντέκα δεν έτυχε να περάσω. Επιφυλάσσομαι, λοιπόν.

Κατά τα λοιπά σέρνονται ιώσεις, έχω ήδη αρπάξει δύο. Να σας προσέχετε. Πότε θα ξαναπάμε βόλτα?

9/1/07 3:58 PM  
Blogger Jo-Anna said...

Βλεπω εικονες που ειναι τοσο οικειες σε μενα μιας και ζω κοντα στη βενετια στην πραγματικοτητα 150 χιλ μακρυα της σε μια επισης ιδιαιτερα ομορφη πολη την Τεργιεστη .
Οι φωτογραφιες στ αληθεια δεν μπορουν να κλεψουν αυτην την απιστευτη μαγεια που βγαζει αυτη η πολη .

Μαγεια .


Την συμπνοη σκεψη μου


Ιωαννα

9/1/07 4:17 PM  
Anonymous ioeu said...

Κι εγώ που λίγο ήθελα να αποκτήσω τις μαύρες μου...τις απέκτησα.
Σε ποια γωνιά βαδίζουν τάχα ακόμη τα εικοσιπέντε μου χρόνια?
Ευτυχώς, όμως, που έρχονται κάποτε κι οι μαυρίλες, αγαπητέ κύριε Μ.
Αν κρίνω από το κείμενό σας κι απ' όσα αναθυμήθηκα...

9/1/07 7:26 PM  
Anonymous alexandra said...

αυτή την περίοδο γράφω για τη βενετία και τη σχέση της με το μοιραίο και σίγουρα τον έρωτα, ναι κάποια ηρωίδα βρίσκεται εκεί - και για κάποιο λόγο εμένα με τρομάζει, λίγο (όχι σε δημοσιεύσιμο κείμενο - ακόμα το νέο μου βιβλίο)!

οπότε διάβασα το κείμενο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

αναμένουμε τη συνέχεια.

(πραγματικά, γίνεται χαμός από γρίππη... )

9/1/07 8:11 PM  
Blogger Mamaloukas said...

georgia το επόμενο ποστ για σένα αγαπητή μου

Nuwanda
ευχαριστώ, μαζί θα τον γράψουμε φίλε.

aura
Στη Βενετία είπαμε κυκλοφορεί κάθε καρυδιάς καρύδι. ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις ταρζανιές που θα κάνει ή για το πώς θα φερθεί. Δυστυχώς δημόσια σαλιαρίσματα παρατηρούνται και από συμπατριώτες μας που νομίζουν ότι κανείς διπλανός τους δεν ξέρει ελληνικά. προσοχή στους βλάχους λοιπόν.
ΔΕΝ ΞΕΡΑΤΕ ΤΟΝ ΑΛΔΟ ΜΑΝΟΥΤΙΟ;
τιμωρία και επίπληξη γρήγορα!

Scalidi
Υπερβολές! Και για το κείμενο και για το μέρος που δεν το ξέρω καλά!

Compo
Ψαγμένα πράγματα καλή μου χειριζόμεθα εδώ. Λείαν συντόμως.

Ιωάννα
Αγαπητή Ιωάννα καλώς ήλθατε στο μπλογκ. Σας ζηλεύω πολύ που μένετε σε μια τόσο όμορφη πόλη. Με συνδέουν πολλά με την Τεργέστη καθώς έχουν μείνει εκεί πολύ κοντινοί μου συγγενείς (και κατά μεγάλη σύμπτωση σε ένα σπίτι στο οποίο κατοίκισε κάποτε κι ο Τζόις). Τι πόλη κι αυτή! Ελληνικό στοιχείο, Ίταλο Σβέβο, Τζόις, ονομαστά καφέ, πλούτος…
Παρακαλώ μη χαθείτε από την παρέα μας.
ioeu
Τι να κάνουμε, να ναι περαστικές οι μαυρίλες, εγώ ετοίμασα το β΄μέρος της Βενετίας κι αισθάνθηκα καλύτερα. να στε καλά.

9/1/07 8:11 PM  
Blogger Mamaloukas said...

alexandra
ποστάραμε το ίδιο λεπτό. καλό κουράγιο για τη συγγραφή σας. είμαι σίγουρος πως θα είναι σούπερ το βενετσιάνικο κομμάτι.
κι εγω έχω Βενετία στο καινούργιο....

9/1/07 8:13 PM  
Blogger Krotkaya said...

Καλησπέραααα σας!
Την κατάλληλη στιγμή το γράψατε, ετοιμάζομαι για Βενετία σύντομα και θα μου χρησιμεύσει το κείμενό σας, περισσότερο από το Lonely planet!

Ευχαριστώ! :)

9/1/07 10:54 PM  
Blogger George Glikofridis said...

---
Ήτανε μια φορά μάτια μου κι έναν καιρό
μια όμορφη κυρά αρχόντισσα να σε χαρώ

Μια μικροπαντρεμένη κόρη ξανθή
τον κύρη της προσμένει βράδυ πρωί

Ένα Σαββάτο βράδυ καλέ μια Κυριακή
τον ήλιο το φεγγάρι, καλέ, παρακαλεί

Ήλιε μου φώτισέ τον φεγγάρι μου
πάνε και μίλησέ του για χάρη μου

Γυρίζει κι αρμενίζει καλέ στα πέλαγα
τους πειρατές θερίζει καλέ και τους χαλά

Στον ήλιο στο φεγγάρι και στη βροχή
και μένανε μ' αφήνει έρμη και μοναχή

Γαλέρα ανοίχτηκε μάτια μου με το βοριά
στη μάχη ρίχτηκε μάτια μου και στον καυγά

Μέσα σ' ένα σινάφι πειρατικό
είδα φωτιά ν' ανάβει και φονικό
-
Στίχοι: Κώστας Φέρρης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης
---
Για τον Δημήτρη.
Γιατί ξέρω πολύ καλά αυτά που νιώθει για εκείνη την πόλη.
(Και για όλους όσους ομολόγησαν ότι έχουν "τις μαύρες" τους.)
Να το βαρύνω; Να παραθέσω κάτι αυθεντικό; Alberto Moravia; Dante; Δ. Σωλομό; Όχι... είμαστε ρομαντικοί επισκέπτες της Θείας αυτής πόλης. Ας μείνουμε έτσι.

10/1/07 12:17 AM  
Blogger Mamaloukas said...

krotkaya
Ω, τι τιμή αγαπητή μου. καλώς ήρθατε. μη φύγετε πριν διαβάσετε το β΄μέρος (πολύ σύντομα). σας ζηλεύω κι εσάς αφάνταστα που θα πάτε. ωραία εποχή τώρα για Βενετία.

george
Ως και τραγούδι μου σέρβιρε ο φίλος μου. ευχαριστώ αμικόνε. συμφωνώ κι εγώ να μην παραθέσεις κάτι βαρύ.

10/1/07 9:31 AM  
Blogger Krotkaya said...

μα πού είναι το β μέρος λοιπόν???
τέλος μαρτίου θα πάω, έχετε δύο μήνες και κάτι για να ολοκληρώσετε το πόνημά σας!!! :)

10/1/07 11:18 AM  
Blogger Mamaloukas said...

to b meros
stasera cara mia

10/1/07 12:38 PM  
Blogger scalidi said...

ε, καλά ο sweetφρύδης που τον λέει και ο οικοδεσπότης έχει γράψει...όταν σας έλεγα εγώ ότι έκαναν ανακάλυψη, επιβεβαιώθηκα, αφού είναι ψυχούλα, έχει και το i-pod συνέχεια σε λειτουργία βλέπω...

10/1/07 7:53 PM  
Blogger el-bard said...

Συγκινήθηκα με την αναφορά σου στον Κ.Κούμα.

11/1/07 10:52 AM  
Blogger Mamaloukas said...

el bard
Λεφτέρη φίλε
ο Κούμας είναι αγαπημένος μου και τον ψάχνω στις πρώτες εκδόσεις όπου είναι πολύ δυσεύρετος. (και ακριβός)

11/1/07 7:23 PM  
Blogger Guerriero Da Luz said...

Να ανταποδώσω την ευχή καθυστερημενός όπως πάντα...Καλή χρονιά και σε σένα Δημήτρη και με τις γραφές σου μάχιμες.

15/1/07 2:31 PM  
Blogger Mamaloukas said...

thanks pal guerriero
μπορεί ν' αργούμε αμφότεροι δεν ξεχνιόμαστε όμως ποτέ.

15/1/07 11:05 PM  

Post a Comment

<< Home