Thursday, October 11, 2007

Η εκδήλωση στον Ιανό


Μια από τις καλύτερες παρουσιάσεις μου
κι αυτό επειδή
Η Τιτίκα Δημητρούλια μίλησε υπέροχα για το βιβλίο μου
κι ο Μπάμπης Λέγγας κέρδισε τις εντυπώσεις με το "βιβλιοφιλικό" του λόγο
ένα μεγάλο ευχαριστώ ειδικά σ' αυτούς τους δύο

Ακολουθεί ένα μέρος του δικού μου λόγου....

Ευχαριστώ επίσης όλους όσοι ήρθατε να με τιμήσετε χτες κι όσους ήθελαν αλλά δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν.

"Αγαπητοί φίλοι
Σας ευχαριστώ που ήρθατε σήμερα εδώ να με τιμήσετε με την παρουσία σας.
Η κυρία Δημητρούλια σας μίλησε για το βιβλίο κι ο κύριος Λέγγας για το μαγικό κόσμο της βιβλιοδεσίας.
Σε μένα μένει να μιλήσω γενικά για τον εαυτό μου την πορεία μου και το είδος της λογοτεχνίας που υπηρετώ. Με καλύπτουν απόλυτα τα παρακάτω λόγια που θα σας διαβάσω κι ανήκουν στον ΑΛΜΠΕΡΤΟ ΜΑΝΓΚΕΛ
και προέρχονται από δύο συνεντεύξεις του στη ΒΙΚΗ ΤΣΙΩΡΟΥ και δημοσιεύτηκαν στηνΕλευθεροτυπία.

Ο Αλμπέρτο Μανγκέλ είναι πρωτα απ’ όλα συγγραφέας, (της «Ιστορία της ανάγνωσης»)
μεταφραστής, εκδότης. Γεννημένος στην Αργεντινή, έζησε στο Μπουένος Αϊρες -όπου διάβαζε βιβλία στον τυφλό πια Μπόρχες-, στην Ιταλία, την Αγγλία, την Ταϊτή, πριν να εγκατασταθεί στη Νότια Γαλλία, σε ένα παλιό πρεσβυτέριο, τον αχυρώνα του οποίου μετέτρεψε σε μια τεράστια βιβλιοθήκη για τα 50.000 βιβλία του.

Για τις βιβλιοθήκες:
Κάνουμε επιλογές. Η βιβλιοθήκη μας αντανακλά όχι μόνο τα γούστα και τις προτιμήσεις μας αλλά τα κενά μας και ό,τι απεχθανόμαστε. Κάθε βιβλιοθήκη δεν είναι μόνο μια επιλογή αλλά και μια βιβλιοκρισία. Μας αποκαλύπτεται τόσο με το περιεχόμενό της όσο και με τις απουσίες της. Μπορείτε να φιλοτεχνήσετε το πορτρέτο μου κοιτάζοντας τη βιβλιοθήκη μου και να διαπιστώσετε πως έχω πολλά έργα του Πλάτωνα και πολύ λίγα βιβλία του Αριστοτέλη. Πολλά του Φλομπέρ και σχεδόν κανένα του Μοπασάν».

Για τη λεγόμενη φτηνή λογοτεχνία:
«Δεν θα μπορούσα να προσδιορίσω τι είναι βιβλίο δεύτερης κατηγορίας. Για τους Αραβες, η μυθοπλασία εθεωρείτο έλασσον είδος σε σχέση με τη φιλοσοφία και την ποίηση, αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω αυτή την αξιολόγηση. Απολαμβάνω το ίδιο ένα αστυνομικό μυθιστόρημα κι ένα φιλοσοφικό έργο».

Για την αξία της ιστορίας
(ερώτηση)
-Οπως ο Τσέστερτον, έτσι κι εσείς υποστηρίζετε την αξία του φτηνού μυθιστορήματος.

«Ασφαλώς. Υπάρχει ολόκληρη λογοτεχνία για να αφηγείται ιστορίες στις οποίες το σημαντικό είναι αυτό που πρόκειται να συμβεί, αυτό που θα συμβεί όταν η μαρκησία βγει στις πέντε από το σπίτι της. Με συνεπαίρνει πραγματικά και πιστεύω πως σαγηνεύει όλους τους αναγνώστες, ακόμη κι αυτούς που δεν το παραδέχονται. Αν μπορούσαμε να δούμε τι διαβάζουν οι σοβαροί αναγνώστες στο κρεβάτι τους, θα βλέπαμε σπανίως βιβλία του Καντ ή το Finnegans Wake του Τζόις, αλλά πιο συχνά βιβλία του Νίκολας Μπλέικ ή του Ρόμπερτ Λιούις Στίβενσον. Συγγραφείς βιβλίων δράσης».
Στο τέλος του μοντερνισμού, έχουμε περάσει σε μια φάση όπου ο συγγραφέας πίστεψε πως προορισμός του ήταν να αναστοχαστεί σε αυτό που έκανε. Αντί να σκαρώνουν ιστορίες, οι οπαδοί του νέου μυθιστορήματος αρέσκονταν να ξεψαχνίζουν τα κείμενα, να επιδεικνύουν τα εργαλεία της εργασίας τους. Η πλοκή δεν είχε πια αξία, εθεωρείτο μάλιστα εμπόδιο στη συγγραφή. Αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Επανήλθαμε λοιπόν σε συγγραφείς που αφηγούνται ιστορίες, είτε είναι φρικτές, όπως αυτές της Αμελί Νοτόμπ, είτε κλασικές, όπως αυτές του Πασκάλ Κινιάρ, ενός πολύ λογοτεχνικού συγγραφέα που επέστρεψε στην αφήγηση. Ετσι, ξαναγυρίζουμε σ' αυτόν το ζωντανό διάλογο ανάμεσα στο συγγραφέα και τον αναγνώστη που επιθυμούσε ο Τσέστερτον».
Για την απόλαυση της ανάγνωσης:
«Ο αναγνώστης δεν ανήκει σε καμιά χώρα. Ο Σενέκας συνήθιζε να δείχνει τη βιβλιοθήκη του στον επισκέπτη λέγοντάς του πως ο καθένας είχε δικαίωμα να επιλέξει τους προγόνους του ανάμεσα στον Ομηρο, τον Σοφοκλή, τον Πλάτωνα ή οποιονδήποτε άλλο συγγραφέα τα βιβλία του οποίου διαβάζει. Για μένα που γεννήθηκα στην Αργεντινή, ο Προυστ ή ο Στίβενσον δεν μου είναι ξένοι. Είναι μέλη της οικογένειάς μου. Είναι οι ρίζες και οι φίλοι μου. Η ανάγνωση είναι ο καλύτερος τρόπος για να φτάσεις στο Αλλού, εκεί όπου μπορούμε να είμαστε ευτυχείς. Στην πράξη, περνάμε τον καιρό μας πιστεύοντας πως η καθημερινότητα, η πολιτική, η οικονομία, η θρησκεία είναι πραγματικότητες που μας προσδιορίζουν. Ομως αυτό είναι μια παγίδα! Η μόνη πραγματική αλήθεια, αυτή με την οποία μπορούμε να αγγίξουμε τις ρίζες μας, είναι αυτή που ανακαλύπτουμε στα βιβλία. Διαβάζοντας, πλησιάζουμε τις όχθες του Αλλού, δηλαδή μιας χώρας που ακόμη δεν έχουμε γνωρίσει. Κι όμως, ανακαλύπτοντας αυτή τη χώρα, ξέρουμε ότι δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να επιστρέφουμε σε μια χώρα που γνωρίζουμε, αλλά που δεν είχαμε πάει ποτέ. Η ανακάλυψη αυτού που δεν έχουμε γνωρίσει, είναι η ουσία της απόλαυσης της ανάγνωσης.

Labels:

14 Comments:

Anonymous nuwanda said...

λοιπον, ηταν η καλυτερη παρουσιαση απο ολες γιατι οι ομιλητες μιλησαν χωρις στερεοτυπα, "outside the box", και με συναισθημα...

O δε κ. Λεγγας απέδειξε μια ακομη φορα ότι παντα χρειαζεται ο φρεσκος αερας...
ερχομενος απο το βιβλιοφιλικο - αλλα οχι λογοτεχνικο συναφι, εντυπωσιασε διαχωριζοντας: το βιβλιο ως λογοτεχνημα / πνευματικο εργο, το βιβλιο ως συλλεκτικο αντικειμενο του ποθου για βιβλιομανεις και το βιβλιο ως αισθητικο εργο τεχνης...

Respect!

11/10/07 1:19 PM  
Blogger alef said...

Υπέροχα πράγματι χθες! Κι εσύ τόσο "ο Μαμαλούκας που αγαπάμε!" Αλλ' ακριβώς έτσι! Ακριβώς "επειδή είσαι αυτός!" (ε εντάξει και λόγω... αναγνωστικής διαστροφής, επειδή γράφεις ΚΑΙ τόσο σπουδαία!)

11/10/07 6:20 PM  
Anonymous daniela-απο γαλαρία μεριά said...

«….πλησιάζουμε τις όχθες του Αλλού ……..κι όμως,…ξέρουμε ότι δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να επιστρέφουμε ».. σαν αποκάλυψη σ’ αυτό που δεν έχουμε γνωρίσει ακόμη.
Αν αυτό είναι η ουσία της ανάγνωσης, τότε δεν μπορεί παρά να είναι μόνο αληθινές οι υποψίες μας ότι τον Μαμαλούκα ως συγγραφέα δεν τον έχουμε γνωρίσει ακόμη. Θα επιστρέφουμε, πλησιάζοντας τις δικές μας όχθες, στα έργα του. Αυτά που έχουν εκδοθεί. Αλλά και γι’ αυτά ,τα ανέκδοτα και τα αγέννητα άλλα, κομμάτια του συγγραφικού του παζλ όπου θα μας αποκαλυφθεί πλήρως μόνο όταν συμπληρωθεί και το τελευταίο κομμάτι.....
Γιατί τέτοιος είναι.Μην τα ζητάτε όλα απ την αρχή, είναι εραστής της πένας και ξέρει το παιχνίδι καλά.......
Τέλεια η παρουσίαση στον Ιανό, διάβασα ΑΝΑΤΟΛ, δεν λέω τίποτα τώρα, στα έχω φυλαγμένα.:)

11/10/07 6:43 PM  
Blogger mamaloukas said...

νουβάντα
όντως ο κ Λέγγας ήταν όλα τα λεφτά. ρισπέκτ άφθονο.

Άλεφ
Μαμαλούκας ο βάρβαρος.
τα πάντα καταστρέφουμε τα πάντα ισοπεδώνουμε.
τώρα με μια κατεδάφιση άλλη μία δώρο.
εκτελούνται και συγγραφικαί εργασίαι. επιτυχία εξασφαλισμένη.

Ντανιέλα au fond
λες;
Λες να χω κι άλλα να πω;
θα δείξει...
τέτοιος παιδί μου
τέτοιος είναι
αχαίρευτος.
περιμένω για Ανατόλ
να περάσετε καλά

11/10/07 9:08 PM  
Blogger alef said...

Άλεφ φιλοβαρβαρικόν, μέχρι τελικής κατεδάφισης, λέμε! (ειδικότης μας εξάλλου οι κατεδαφίσεις! Καλέ πώς θα χτίσεις, αν δεν γκρεμίσεις?)

11/10/07 11:32 PM  
Blogger lena manta said...

Το απόλαυσα...Διαφώνησα με την κ.Δημητρούλια περί επιτήδευσης του λόγου σου και με πρόλαβε η κυρία από την γαλαρία η οποία είπε όσα ήθελα ( και τα ειπε και καλύτερα μη σου πω!) Ο κ. Λέγγας, άψογος πραγματικά,με καθήλωσε, όπως και εσύ, αλλά τα παιδιά σου μια γλύκα! Η κόρη σου μια μικρή δεσποινίς ο δε γιος σου ένα ολόγλυκο ζουζούνι! Να τα χαίρεσαι! Αυτά είναι ο πραγματικός σου θησαυρός, όπως και η γυναίκα σου! Αμέσως μετά έρχεται το αδιαμφισβήτητο ταλέντο σου για το οποίο, μην απολογείσαι! πάντα επιτυχίες Δημήτριε!

12/10/07 11:14 AM  
Blogger Librofilo said...

Ήταν πολύ καλά,και ξέχασα να σ'ευχαριστήσω γιά την αφιέρωση.Πάντα τέτοια (να μου αφιερώνεις δηλαδή)...

12/10/07 2:10 PM  
Blogger mamaloukas said...

Λιβροφιλο

ναι ναι εγώ σου αφιέρωνα κι εσύ...

ξέρεις τι θα σου αφιερώσω τώρα;

τόριξες κι απόψε το φαρμάκι σου
(το λέει κι η αιοδός γυναίκα του προέδρου σας)

12/10/07 2:36 PM  
Blogger mamaloukas said...

Λένα
τα πα και στο μέιλ
αλλά
εγώ ευχαριστώ που ήρθατε και για τα καλά σας λόγια (εσένα+του συζύγου, εξου κι ο πληθυντικός, ε;)

12/10/07 2:38 PM  
Blogger Composition Doll said...

E-πε-ρά-σα-μ' όμορφα, όμορφα, όμορφα!!!

12/10/07 11:33 PM  
Blogger ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ said...

Δεν μπορούσα να έρθω. Κρίμα...Όμως πήγε εξαιρετικά απ' ότι καταλαβαίνω. Και "σανώτερα" που λένε και στο χωριό μου! Να είσαι πάντα δημιουργικός. Πέριμένω το μέιλ όποτε θες.Φιλιά στην οικογένεια.

13/10/07 12:26 AM  
Blogger Alexandra said...

ενδιαφέρουσα παρουσίαση. συγχαρητήρια!

για τη λεγόμενη φτηνή λογοτεχνία... τόσα και τόσοι εξαντλούνται να ξεχωρίσουν τη φτηνή από την ακριβή σαν να ξεχωρίζουν αχλάδια και μήλα. γίνεται; δεν γίνεται. είναι θέμα και υποκειμενικού γούστου.

η αξία ενός έργου για μένα, έγκειτα στη διαχρονικότητα του και στην αποδοχή του από το κοινό. τελεία. δεν πάνε να λένε οι υπόλοιποι!

(πάνω από όλα να είστε καλά !)

13/10/07 9:01 AM  
Blogger mamaloukas said...

Doll
κι εμείς καλέ. δεν ησύχασα ακόμα, κάποια στιγμή θα μου τη φέρεις!

Κονιδάρης
ευχαριστώ ρε συ. το μέιλ μην το περιμένεις μπορεί να ρθει σε κάνα μήνα... εξαρτάται πότε θα μας καλέσουν από μέσα... καταλαβαίνεις.

Αλεξάνδρα
σ ευχαριστώ καλή μου. κι εσείς αν είστε καλά.

13/10/07 5:26 PM  
Blogger mamaloukas said...

να είστε (Σκαλίδη μάγια μου κανες)

13/10/07 5:27 PM  

Post a Comment

<< Home