Sunday, September 16, 2007

Lamborghini Countach LP 500S (Λαμποργκίνι Κούνταχ), μόνο για εραστές του είδους.

Εισαγωγή
Παρακαλώ πολύ, αυτό το ποστ είναι αποκλειστικά για εραστές των αυτοκινήτων. Εξυπνάκηδες, είρωνες και λοιποί άσχετοι παρακαλούνται να μη σχολιάσουν.
Γνωρίζουμε από αυτοκίνητα και θα γράψουμε την αλήθεια.
Την αγάπη μας όμως γι’ αυτά ίσως να μην καταφέρουμε να την περιγράψουμε.

Μ’ αρέσουν οι Lamborghini παρόλο που μερικά μοντέλα της, εκτός από αποτυχημένα εμπορικά, είναι και άσχημα. Ασχολούμαι περισσότερο με τα παλιά κλασικά –και συλλεκτικά- αυτοκίνητα και όχι με τα σύγχρονα της μάρκας όπως η Murcielago ή η Gallardo. Όμως Lamborghini είναι κι η Miura, το ομορφότερο αυτοκίνητο του κόσμου. Αλλά δε θα μιλήσουμε σήμερα γι’ αυτή. Θα μιλήσουμε για την Countach.



Η Countach είναι άσχημη. Ναι, συμφωνώ, είναι σαν διαστημόπλοιο, όλο γωνίες κι αιχμές. Βλέπετε αντιπροσωπεύει την ανάγκη για φουτουριστικό προφίλ που ήθελαν να δώσουν οι σχεδιαστές τότε, στις αρχές του 1970 όταν και ξεκίνησαν να τη σχεδιάζουν. Κι όσο κι αν προσπάθησαν να τη διορθώσουν στη συνέχεια, η Countach έμεινε ίδια, μη σας πω ότι έγινε ακόμα πιο διαστημική.


Ποτέ δεν μου άρεσε. Στο ίντερνετ χαζεύω με τις ώρες ειδικά σαιτ και περισσότερο εκείνα που πουλάνε ανάλογα αυτοκίνητα. Όμως έπεσα πάνω σ’ αυτή την Countach και μου γεννήθηκε η ιδέα ότι πρέπει να γράψω οπωσδήποτε ένα ποστ.

Το σαιτ την αναφέρει ως 5000S. Το σωστό είναι LP 500S. Πρόκειται για την 3η σειρά Κούνταχ (προηγήθηκαν οι LP 400 και LP 400S) και παρήχθη από τον Μάρτιο του 1982 μέχρι τον ίδιο μήνα του 1985 σε 321 κομμάτια.
Λίγα τεχνικά στοιχεία: 12κύλινδρος, 4.754 κυβικά, 375 ίπποι στις 7000 στροφές, πάνω από 290 χλμ. τελική.


Η συγκεκριμένη γεννήθηκε το 1982 κι είναι απ’ τις πρώτες της τρίτης σειράς. Εδώ στην Ελλάδα μόλις είχε έρθει ο Αντρίκος κι η αλλαγή του κι εγώ πήγαινα στη Β΄ γυμνασίου. Στην Sant Agata έβγαινε τούτο το τέρας που διψούσε για χιλιόμετρα, γκάζια κι αμέτρητα λίτρα βενζίνης.
Είχε δυο ιδιοκτήτες στη ζωή της. Ο πρώτος την κράτησε για περίπου 6.500 χλμ, κι έπειτα κατέληξε στα χέρια ενός γάλλου ντίλερ κι από κει στον δεύτερο ιδιοκτήτη.
Εκείνος την κράτησε σε άριστη κατάσταση μέχρι 2 χρόνια πριν όταν και την έκλεισε σε γκαράζ. Εδώ και λίγους μήνες της έκανε σέρβις κι αποφάσισε να την πουλήσει.


Στην αγγελία λέει ότι διένυσε 300 χλμ. χωρίς πρόβλημα. Απορείτε; Μην απορείτε. Ίσως να μη γνωρίζετε ότι αν τα ιταλικά αμάξια του 1970, 80 ακόμα και του 90 χαλούσαν κάθε δεύτερη μέρα, τα ιταλικά σούπερκαρ χαλούσαν κάθε μέρα. Μη νομίζετε ότι χρησιμοποιούσαν καλύτερα υλικά. Πολλές φορές ήταν τα ίδια, κυριολεκτικά. Ένα μοντέλο Ferrari έχει τα ίδια χερούλια της πόρτας με εκείνα της Alfa spider (δε θυμάμαι ποιο αλλά αν χρειαστεί –αν παρουσιαστούν άπιστοι- θα ανατρέξω στο αρχείο μου και θα το βρω).
Έτσι λοιπόν όντως είναι κατόρθωμα αν διανύσεις 300 χλμ. χωρίς να μείνεις με μια Λάμπο 25ετίας σαν αυτήν.
Κοιτάξτε τηλέφωνο!!!! από εκείνα τα χρόνια;;;;;


Αν σας αρέσουν οι αριθμοί και αναρωτιέστε πόσο κοστίζει το να διατηρείς ένα τέτοιο μοντέλο θα σας δώσω μερικά στοιχεία…
Ένα πλήρες σέρβις τέτοιων αυτοκινήτων μπορεί να φτάσει τα 10.000 -15.000 ευρώ. Μια πλήρης ανακατασκευή της μηχανής μπορεί και να κοστίσει όσο μια καινούργια Bmw.
Η αλλαγή εξάτμισης (εξατμίσεων δηλαδή) μπορεί να φτάσει τα 3000 ευρώ.
Το ίδιο κι ο συμπλέκτης.
Είναι πολύ πιθανό μια κακή αλλαγή ταχύτητας να αχρηστέψει τον συμπλέκτη.

Παρακαλώ μη μου πείτε «τότε τι να το κάνω;»
Αν σκέφτεστε έτσι, το είπαμε, δεν είναι για σας το ποστ… και να ξεκαθαρίσουμε κάτι:

Μερικοί θέλουν να οδηγούν τέτοια αυτοκίνητα μόνο και μόνο για να τους κοιτάνε οι άλλοι. Συμβαίνει, είναι αλήθεια. Αν ακούσετε το θόρυβο που κάνει αυτό το αυτοκίνητο θα νομίσετε ότι έρχεται το τρένο. Όμως ευτυχώς αυτοί στρέφονται στα καινούργια αυτοκίνητα, αυτοί θα οδηγούσαν Countach παλαιότερα, τα πρώτα χρόνια κυκλοφορίας της.


Δεν μπορείτε να διακρίνετε καλά αλλά…
σκουριές έχουν αρχίσει να εμφανίζονται στα φτερά, γύρω από το παρμπρίζ. Μπροστά και γύρω γύρω έχει χαρακιές. Η ποδιά μπροστά βρίσκει συνέχεια και είναι ραγισμένη. Φυσιολογικό. Το αυτοκίνητο είναι τόσο χαμηλό ώστε βρίσκει στην παραμικρή κλίση του δρόμου ή στις ράμπες των γκαράζ.
Θέλετε κι άλλα;
Δε βλέπεις τίποτα πίσω, ο συμπλέκτης είναι τόσο βαρύς που δεν πατιέται, τα πεντάλ λόγω της τεράστιας ρόδας μπροστά είναι τραβηγμένα προς τα δεξιά κι έτσι οδηγώντας είσαι σα σπασμένος στα δύο.
Το τζάμι κατεβαίνει χειροκίνητα μόνο μέχρι τη μέση, δεν έχει ανέσεις, νομίζω ούτε αίρ κοντίσιον… και φυσικά το πορτ μπαγκαζ είναι τόσο μικρό που ίσα και χωράει ένα σάκο. Αλλά τι να τα κάνετε τα μπαγκάζ όταν ταξιδεύετε μ’ αυτό το θηρίο;
Έπειτα δεν έχει Abs, και σε βρεγμένο, ουσιαστικά δε φρενάρει.
Ούτε είναι ευκαιρία το συγκεκριμένο. Το αμάξι βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όχι σε άριστη ούτε σε κατάσταση da concorso που λένε οι Ιταλοί (για διαγωνισμό δηλαδή).
Κοιτάξτε τη μηχανή της.


Σας φαίνεται σε καλή κατάσταση;
Κοιτάξτε κι αυτή που ανήκει σε μια μαύρη Countach και πουλιέται στην Αμερική 100.000 ευρώ για να καταλάβετε τη διαφορά.


Όμως αν έχετε καταλάβει,
το νόημα του ποστ δεν είναι για ένα τέλειο αντίτυπο, είναι για μια Λάμπο με αδυναμίες όπως εσείς κι εγώ, όπως όλοι οι άνθρωποι.

Τι μας μένει;
Μα, απλώς να την κοιτάτε. Κοιτάξτε οπίσθια.


Τέρας, διαστημόπλοιο είπαμε.

Να τη βάζετε μπροστά και να σείεται το σύμπαν.
Να τη βγάζετε μια βροχερή Κυριακή, να κάνετε βόλτα το τετράγωνο και μετά να τη στεγνώνετε σιγά σιγά.

Να δοκιμάζετε την υπέρβαση δηλ. μια φορά το χρόνο να ξεκινάτε για να πάτε στα raduni (συγκεντρώσεις) στην Ιταλία όπου και θα βρίσκεστε με εκατοντάδες άλλους τρελούς που τους δέρνει το ίδιο πάθος με το δικό σας.

Έχω ακούσει ιστορίες για ανθρώπους που έκλεισαν τέτοια θηρία στο σαλόνι τους κι έβαζαν μπροστά για ν’ ακούν το θόρυβο του 12κύλινδρου κινητήρα.
Τα πιστεύω, τα πιστεύω όλα. ΘΑ ΤΑ ΕΚΑΝΑ. Μη με παρεξηγείτε.
Υπάρχει μια αγγελία μιας ολόιδιας κόκκινης Λάμπο, αλλά δεξιοτίμονης, που την κράτησαν 20 χρόνια με 313 χλμ μόνο. Μην τους κρίνετε, μη τους παρεξηγείτε.
ανανέωση: μπήκε η φωτο

Μ’ αρέσει η υπερβολή της, μ’ αρέσουν οι γωνίες της, μ’ αρέσει η ιδέα να πετάξεις 75.000 ευρώ (γιατί τόσο πουλιέται) σ’ αυτήν.
Δεν είναι φτηνή, δεν είναι ευκαιρία, με τα ίδια λεφτά βρίσκετε μια Ντιάμπλο του 1990 ή του 91, τις πρώτες που βγήκαν.

Μ’ αρέσει επίσης η τρομαχτική κατανάλωσή της, η ιδέα ότι βγήκε λίγο μετά την πετρελαϊκή κρίση
(μια ανάλογη κόκκινη παίζει στο φιλμ Ντόπερμαν που γύρισε ο φίλος μου ο Βιτσέντσος Κασέλης (να το πω; Θα το πω! Ε, ναι έπαιζε κι η Μόνικα την κωφάλαλη γκόμενα, και ήταν πολύ….))


Ξέρω ότι εκεί έξω κυκλοφορούν ανάλογοι τρελοί, σ’ αυτούς είναι αφιερωμένο το παρόν.

Μαμαλούκας: πιστός στο εκλογικό κλίμα!


Ανανέωση: άλλος ένας διάσημος οδηγός αγώνων σκοτώθηκε σε ατύχημα, ο Κόλιν Μακ Ρέι, παγκόσμιος πρωταθλητής στο WRC, ο 5χρονος γιός του, άλλο ένα παιδάκι κι ένας 27χρονος φίλος του. Tο μοιραίο ατύχημα συνέβη όταν το ιδιωτικό ελικόπτερο που οδηγούσε ο Μακ Ρέι, κατέπεσε και ανεφλέγη. Ένα ατύχημα που μου θύμισε εκείνο του Αλεσάντρο Νανίνι στο οποίο ο ιταλός πρωταθλητής τραυματίστηκε κι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει μια σίγουρη καριέρα στη Φόρμουλα 1.

Ανανέωση 2: μπήκε η φωτο με το κοντέρ

το ποστ αφιερώνεται και σ' αυτούς....

Labels:

60 Comments:

Blogger nuwanda said...

Respect!

Προσωπικα ποτε δεν χωνεψα την υπερβολικη αισθητικη της Κουνταχ, οπως λες η εταιρεια που εφτιαξε την Μιουρα πως μπορεσε να κατασκευασει αυτο το εκτρωμα...

Περα απο την προσωπικη αισθητικη ομως, αυτα τα αυτοκινητα συμβολιζουν μια εποχη που εφυγε ανεπιστρεπτι...

Την εποχη οπου το αυτοκινητο ηταν κατι πολυ περισσοτερο απο ενα απλο μεσο αναφορας η σύμβολο επιδειξης δυναμης και πλουτου.

Ποσοι μπορουσαν να οδηγησουν στο οριο μια Κουνταχ? Ποσοι μπορουσαν να την δαμασουν? Ποσοι μπορεσαν να αγγιξουν την ψυχη της?

...γιατι, αυτες οι δημιουργιες ειχαν ψυχη. Ειχαν φιλοσοφια, ειχαν αποψη, ειχαν ιδιοτροπιες, ηταν μεγαλες ντιβες φτιαγμενες γαι να ξεφτυλιζουν τους αδαεις και να υποκλινονται στους ελαχιστους γνωστες που ειχαν τα μπαλακια και την παιδεια να τις κατακτησουν...

Μεγαλο respect φιλε μου Δημητρη, ξερεις οτι το ποστ αυτο αγγιζει μια ευαισθητη χορδη μου, ιδιως την σημερινη εποχη οπου εαν θελεις να αγορασεις αυτοκινητο ελαφρυ, πισωκινητο και χωρις ηλεκτρονικα θα πρεπει να το κατασκευασεις μονος σου...

17/9/07 9:42 AM  
Blogger Librofilo said...

Τα γράφεις τόσο ωραία που ακόμα κι'εγώ ο άσχετος γοητεύθηκα..Πως γίνεται όμως να χαλάει συνέχεια ένα τέτοιο αμάξι δεν μπορώ να το καταλάβω...

17/9/07 11:30 AM  
Blogger mamaloukas said...

νουβάντα φίλε μου έχεις δίκιο, κι εγώ δεν μπορώ να φανταστώ παρά ελάχιστους να οδηγούν αυτό το τέρας στα όρια.
γιατί δεν αγοράζεις μια Λότους από την Αγγλία να σου ρθει σε κουτί και να τη συναρμολογήσεις μόνος σου; Νομίζω πως μερικά χρόνια πριν κάτι ανάλογο ήταν εφικτό

17/9/07 4:38 PM  
Blogger mamaloukas said...

Libro amico mio, ciao!
χαλάει ακριβώς γιατί είναι χειροποίητο (με ό,τι καλό και κακό συνεπάγεται αυτό) και κουβαλάει όλες τις αδυναμίες των παλιών ιταλικών αυτοκινήτων όπως γράψαμε στο κείμενο.
τα ηλεκτρικά ήταν ευπαθή κι η μηχανή υπερευαίσθητη, πχ τα καρμπιρατέρ ξερυθμίζονταν πανέυκολα (και φαντάσου τι τέχνη χρειάζεται να ρυθμίσεις τέσσερα τριπλά καρμπιρατέρ...)
αποζημιωνόσουν όμως από τον αγωνιστικό ήχο, το κράτημα, την ταχύτητα κτλ (μιλώ και για τα απλά μοντέλα).
χαιρετισμούς

17/9/07 4:43 PM  
Anonymous nuwanda said...

μην παιζεις με τον πονο μου Μαμαλουκα...

εγγλεζικο χειροποιητο ονειρευομαι χρονια, αλλα: 1.δεν εχω γκαραζ να το συναρμολογησω, 2.δεν εχω γκαραζ να το φυλαω και 3.δεν εχω την πολυτελεια να διατηρω +1 ακομη αυτοκινητο για δυο βολτες το μηνα!

Η εξισωση ειναι δυσκολη και ευκολη συναμα: καθημερινη χρηση + πισω κινηση + πολυ πλακα + χαμηλο βαρος + καμπριο + λογικο κοστος + αξιοπιστια = ??????

@libro: σκεψου μονο οτι αυτα τα αυτοκινητα συνηθως δεν ειχαν ουτε καν συγχρονιζε κιβωτιο (δηλ: βαζεις λαθος ταχυτητα σε λαθος στροφες -> τον ηπιες...)
Ασε τα υπολοιπα....

17/9/07 5:01 PM  
Blogger mamaloukas said...

Νουβάντα
κι έτσι ξαναγυρνάμε στην αέναη συζήτηση να το πάρουμε μαζί (για να μοιραστούμε τα έξοδα) να μετακομίσουμε στη Λευκάδα (όπου έχω άπλετο χώρο), όπου θα το χαίρομαι εγώ 6 μέρες κι εσύ 1 τη βδομάδα (αφού εσύ θα δουλεύεις).
Α, θα το συναρμολογήσεις εσύ, εγώ θα επιβλέπω!

Σκέψου λάθος ταχύτητα= κιβώτιο φινίτο= 3.000 ευρώ; ή λίγα λέω;

17/9/07 5:47 PM  
Blogger scalidi said...

Η λοιπή άσχετη δηλώνει ότι σιωπά, πριν της σβήσεις το σχόλιο. (σημείωση-απολογία: είχα κάνει λάθος στην ορθογραφία του αυτοκινήτου, γιατί είχα κοιτάξει στο ίντερνετ και το έγραφαν έτσι χωρίς m, τι φταίω εγώ; και στη διόρθωση δεν έκανε εντύπωση επίσης, οπότε ήτο μοιραίο...)

17/9/07 6:11 PM  
Anonymous nuwanda said...

ωραια, εισαι μεσα για την ελιζ? 23Κ για μια του 2001... :)))

17/9/07 6:18 PM  
Blogger mamaloukas said...

Σκαλίδη
παιδί μου παρεξηγήθηκα. δεν εννοώ να μη σχολιάσουν οι άσχετοι.
εξυπνάδες να μη γράψουν.
αντιθέτως θέλουμε και σχόλια καλοπροέραιτα από μη ειδικούς.
ακόμα το θυμάσαι εκείνος
το είχα ξεχάσει! :)))))

Νουβάντα
κίτρινη μέσα
ασημένια ποτέ

17/9/07 7:15 PM  
Blogger mamaloukas said...

"το θυμάσαι εκείνο" ήθελα να πω

17/9/07 7:16 PM  
Blogger scalidi said...

ελέφαντας,δυστυχώς,όνομα και πράγμα...

η αλήθεια είναι ότι εγώ που δεν έχω ιδέα, το διάβασα με ενδιαφέρον, γιατί έχει ρυθμό και παλμό. προφανώς "φταίει" το προσωπικό σου πάθος :)

(μόνο μη δώσετε το αυτοκίνητο στο άλεφ και πάει και πέσει πουθενά...μόνο ως συνοδηγό να την βάζετε μέσα :))))

17/9/07 7:25 PM  
Blogger ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ said...

....................

18/9/07 1:21 AM  
Anonymous daniela said...

Μαμαλούκα,
επειδή το «μη» στην νουβαντόχωρα είναι σοβαρή πρόκληση , σου γράφω παρακάτω το ποίημα του Ν.Δημου, το οποίο ο φίλος σου μου είχε διαβάσει κάπου, κάπως, κάποτε...(τι νομίζεις; μου είχε υποσχεθεί ότι θα με πάει βόλτα με την porshe του και μου είχε ορκιστεί ότι αυτό το ποίημα το έγραψε αυτός......  )
Δεν πιστεύω να σου το έχει διαβάσει κι εσένα υπό το φως των κεριών ;;;;;;Στο αφιέρωσε κιόλας;;;

O ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ Η PORSCHE

Συσπειρωμένη στις φαρδιές λαγόνες,
η Πόρσε κοιτάει τον ποιητή.
Σφίγγα, αρχαία τίγρη της βίας, τώρα σιωπηλή, αλλά
με διάτορους εκκεντροφόρους να μαστιγώνουν την σιγή
μεγάλη συνουσία κυλίνδρων με πιστόνια - φλάουτο
άπειρων πλήκτρων, μεταλλική μουσική,
τι, ατσάλινη εσύ, τέλεια, καραδοκείς
εμένα τον ατελή;
Συσπειρωμένη στις φαρδιές λαγόνες,
η Πόρσε κοιτάει τον ποιητή.
Ένωση μυστική, αμάλγαμα τέχνης και βίας,
άγρια στις ευθείες, κεντρόφυγη κεντρόμολη, χορεύοντας στις στροφές,
σκληροί επιβήτορες, στυγνοί, ασκήτεψαν
στη μάθηση της πειθαρχίας κοντά σου. Όμως γιατί
διπλοκάπουλη, σιωπηρή, παραμονεύεις
εμένα τον ενδεή;
Συσπειρωμένη στις φαρδιές λαγόνες,
η Πόρσε κοιτάει τον ποιητή.
Έτσι λοιπόν ο φθαρτός γίνεται άλλος
στο μέταλλο. Όταν τραγουδάς
επτά χιλιάδες στροφές στο άπειρο
διχοτομώντας το τοπίο με ακρίβεια νυστεριού,
αλλάζοντας την μάζα σε ενέργεια, την ενέργεια
σε δύναμη, σε κίνηση, σε ομορφιά,
ξεχνώ την νύχτα και την ένδεια του Καλού.
Ομολόγησα. Τι άλλο περιμένεις
από εμέ τον υποτελή;
Συσπειρωμένη στις φαρδιές λαγόνες,
η Πόρσε κοιτάει τον ποιητή.

18/9/07 12:13 PM  
Blogger mamaloukas said...

Αγαπητή Ντανιέλα
μένω άφωνος, ευτυχώς μπορώ ακόμα να γράφω στο πληκτρολόγιο, από το σχόλιό σου.
Καταρχάς τι τιμή να μου στείλεις ένα τόσο ωραίο ποίημα! αν δε, κάθισες και το έγραψες (και δεν το κανες κόπι πέιστ) τότε η τιμή είναι διπλή.

Σαν αργόστροφος που είμαι δεν κατάλαβα το "μη" που λες στη Nuwandaland.

το ότι σε γέλασε ο φίλος μου παρουσιάζοντάς σου ένα ποίημα του Ν.Δήμου για δικό του δε με εκπλήσσει καθόλου. είναι μεγάλος λογοκλόπος και τα μισά που γράφει στο μπλογκ του τα γράφει άλλος.
(Με την Πόρσε θα σε πήγαινε πράγματι βόλτα αλλά δεν του τη δάνεισα εκείνη τη μέρα και μου θύμωσε).

Το ποίημα είναι θεικό, δεν το συζητώ αλλά...

πώς νόμισε ότι θα σε κολακέψει με λέξεις σαν
φαρδοκάπουλη, φαρδιές λαγόνες;
Αλήθεια και τι συνέβη στην ψυχή σου όταν σου το διάβασε;
λειτούργησε;
είσαι κορίτσι που σε μαγέυει η ομορφιά των αυτοκινήτων;
ή μπα;

ΥΓ1(εγώ σε λέω με το μικρό σου, μη βγάλω κ το επώυμό σου εδώ μέσα και τρέχει η Νικολούλη -ξέρεις εσύ-)

ΥΓ2 πες μου για ποιο αυτοκίνητο θέλεις να σου γράψω

Φιλιά πολλά!!!!!!!!!!!!!!!

18/9/07 12:36 PM  
Blogger alef said...

Μπήκα να βάλω τις φωνές "Σταυρούλααααα" και να την επαναφέρω στην τάξη, κι έπεσα πάνω στο σχόλιο του αιώνα!
Ντανιέλα, πολύ υπεράνω σε βρίσκω!
Νουβάντα, και δεν σου φαινόταν, τόσο φρόνιμο και καλό παιδί!
Μαμαλούκα, μην τους ακούς, ΘΕΛΩ όταν πέφτω στους τοίχους! Μια φορά τράκαρα μέχρι τώρα (εντάξει δύο, έναν... σταματημένο κι έναν τοίχο). Κι όσο για... συνοδηγός, εξαρτάται τον οδηγό, προτιμώ να πέφτω στους τοίχους!
Καλέ, εσένα όταν σε πήγα στο Πόρτο Ράφτη φοβήθηκες καθόλου; (σε σένα σκαλιδάκι που με διαβάλεις το λέω!)Ντανιέλα είσαι σίγουρη ότι το ποίημα δεν το έχει γράψει ο Νουβάντα αλλά ο Δήμου;;; Τι να σου πω, πιο πολύ Νουβάντα μου κάνει! Φιλιά σε όλους, πολλά (και πιο πολλά στο κοριτσάκι με τις μαρμελάδες και τη μπανάνα)

18/9/07 12:52 PM  
Blogger betty said...

Παιδιά, κι εγώ έχω τα ίδια προβλήματα, δεν έχω χώρο για το αμάξι αυτό...το παλιό καρότσι του μωρού, η κούνια του, το καλαθάκι του, καταλαβαίνετε, έχουν κλείσει το γκαράζ...τα φυλάμε μήπως μας ξαναχρειαστούν μην ξαναμπούμε στα έξοδα για τα ίδια...κατά τα άλλα ο χώρος δε μας φτάνει, όχι τίποτ'άλλο...φτηνή μας φαίνεται εμάς...πήραμε κι άυξηση άλλωστε τελευταία...2% ο σύζυγος και 4% εγώ! Σπουδαία έ; 75.000 € έ; Θα το σκεφτούμε! Μα τι μας λές συμπαθέστατε φίλε; Μάλλον black χιούμορ στο πνευμα των εκλογών...

18/9/07 12:53 PM  
Blogger mamaloukas said...

Άλεφ πιλότος πραγματικός με Χέρμπι (κατσαριδάκι).
Μοναδικό σφάλμα του Άλεφ το ότι δε φοράει ζώνη κι εγώ χωρίς να φοράει ζώνη δεν ξαναμπαίνω μέσα και δε το ξαναβάζω μέσα.

18/9/07 1:17 PM  
Blogger scalidi said...

καλέ άλεφ, κανονικά έπρεπε τα σχόλιά μου να τα σβήνει ο κτήτωρ...

πρόσεχε εσύ, εμ είχες τη φράου δίπλα σου, σου πέρναγε να πέσεις σε τοίχο :))))))))))))))

18/9/07 1:34 PM  
Blogger scalidi said...

a, kai κορυφαίο, νουβάντα λαντ...

18/9/07 1:35 PM  
Anonymous daniela said...

Καλησπέρα κύριε Μόστρα που ειστε και μέτρρρρρ,

1.Φυσικα και το έγραψα όλο ,το ξέρω απ ’έξω για ευνόητους λόγους.
1.Συγνώμη, το Μαμαλουκας δεν είναι το μυστηριώδες ψευδώνυμο; Όσο για το δικό μου, θες πάλι το μηνιάτικο για να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό; Ομερτα είπαμε!
2.Παρακαλεσες να μην σχολιάσουν άσχετοι, και ....ερεθίστηκα!
3.λογοκλόπος και λαγοκλόπος μπορώ να σου πω....(χρόνια κυνηγούσε στη Πάρνηθα λαγούς-μην είσαι πονηρός, αληθινούς-έχω κι φωτο!)
4.Φερε την Πόρσε πίσω!!!
5.Μην ξεχνάς ότι όταν παντρευτήκαμε (άλλωστε με έκανες ρεζίλι με την δημοσίευση της φωτογραφίας του γάμου μας )είχα άλλες χάρες-και τιμή μου και καμάρι μου τις είχα.....
6....και δεδομένης της παραπάνω κατάστασης μπέρδεψα τις λαγόνες με τις λαγάνες και αυτό που μου συνέβη ήταν λίγο πιο κάτω από την ψυχή μου, στο στομάχι .Μέσα σ’ αυτήν την παρεξήγηση : «Συσ-πεινασμένη φαντασιώνοντας φαρδιές λαγάνες , η Πόρσε κοιτούσε λιγωμένη τον ποιητή...».
7.Ειμαι ένα κορίτσι που το μαγεύει.....θα στο γράψω κόσμια ,η ενέργεια των ανθρώπων που ζουν τα πάθη και τις εμμονές τους κάνοντας στην ζωή τους το τέλος αρχή και την αρχή, τέλος.... (...άρα δεν υπάρχει ποτέ μπά)
8.Αυτοκινητο;Porsche 356C 1956!
9.Ο νουβαντα είναι ο καλύτερος!...αυτό για να την γλιτώσω, όχι ότι δεν είναι!

Ομερτα!

18/9/07 4:22 PM  
Blogger mamaloukas said...

Νταλίελα
1. Μούσι, σαν αυτό που έχω!
1.(εσύ έβαλες το 1 δυο φορές δε φταίω εγώ) Μωρέ εντάξει αλλά δεν κρατιέμαι είναι τόσο τρομερό επώνυμο...
2. Να μη σχολιάσουν άσχετοι κακόβουλα, εσύ μας έφερες την ποίηση
3.τα ξέρω για τα κυνήγια του, ας μη μιλήσω...
4. πριτς κοκο
5. δηλώνω άγνοια σε ό,τι λες
6. α πες μας έτσι, κατάλαβα.
7. respect!
8. Έγινε! πρέπει να ναι και C;
9. Ο πιο καλυτερότερος του καλυτεροτέρου, ναι, ναι..

18/9/07 4:42 PM  
Anonymous daniela said...

@ Αλεφ μου ,

«Υπεράνω πάσης υποψίας πάντα και παντού!»

Όχι και σχόλιο του αιώνα, απλώς να μπω ανάμεσα και να χωρίσω ήθελα διαβάλλοντας, αλλά μάλλον και αυτή την φορά απέτυχα. Ο δαιμόνιος συγγραφέας πέταξε το μπαλάκι σε μένα.

Όσο για το ποίημα ,ο νουβαντα έχει πολλά πρόσωπα. Το πραγματικό φαίνεται σπάνια, για λίγο και επιλεκτικά. Μπορεί να μοιάζει με όλα και με τίποτα.
(Νουβαντα τέτοια διαφήμιση που σου ‘χω κάνει αυτές τις μέρες....δηλαδή.....ξέρεις, κάτι θα σου ζητήσω... )

Μαρμελαδοφιλακια!

18/9/07 4:44 PM  
Blogger scalidi said...

Γιατί η Ντανιέλα δεν έχει ακόμα δικό της μπλογκ; Τώρα που έκλεισε το δικό του και ο κ. Δήμου, νομίζω θα ήταν πρώτο το δικό της!

18/9/07 4:50 PM  
Blogger mamaloukas said...

356C βγήκαν το 1964-65
τσέκαρε κ αποφάσισε

η άσε εμένα να σου παρουσιάσω μια οποιαδήποτε 356.
εσύ διάλεξε δύο βασικά
να είναι κουπέ ή κάμπριο;
κι έπειτα χρώμα;

18/9/07 4:51 PM  
Blogger mamaloukas said...

δε το γυρνάμε σε τσατ;

18/9/07 4:52 PM  
Anonymous daniela said...

5.Ξεχασες την Ιουλια?

18/9/07 4:52 PM  
Blogger mamaloukas said...

μου κανατε το ποστ τσάι κυριών!

18/9/07 4:52 PM  
Blogger mamaloukas said...

αχ εσύ ήσουν Ντανιέλα μου;

18/9/07 5:00 PM  
Anonymous daniela said...

@mamaloukas
...θα το τσεκάρω...
@scalidi
Ευχαριστώ Σταυρούλα μου, τι να το κάνω το blog αφού μπορώ να καταχράζομαι το blog του Μοστρα με μούσι και μερικά άλλα χωρίς να με πετάνε έξω, άσε που θα γραφώ μια φορά τον μήνα ,και δεν έχω και το ταλέντο σας, κτλ
Αν μάθαινε ο κ.Δημου ότι άνοιξα blog μπορεί να πέταγε και το pc του απ΄το παράθυρο, δεν μας συμφέρει αυτό....

18/9/07 5:09 PM  
Blogger scalidi said...

xa xa xa xa xa xa xa!

18/9/07 5:15 PM  
Anonymous nuwanda said...

μ αρεσει που ειπες να μην εχει ασχετα σχολια το ποστ, χαχαχα!!!

Δες το book attack σε λιγο...

18/9/07 5:42 PM  
Blogger mamaloukas said...

τι να κάνεις αδερφέ μου... γυναίκες

18/9/07 5:50 PM  
Blogger aura voluptas said...

Με τέτοια προκλητική εισαγωγή στο post καλώς κι έγινε το blog chat room-american bar . Και λίγο ήταν ...

Πάω να σχολιάσω στου sweetie που είναι πιο δημοκρατικός . Ορίστε μας !

Υ.Γ. Ευχαριστώ τη Σταυρούλα που δεν σχολίασε τη δική μου οδήγηση (μάλλον την έχει διαγράψει από τη μνήμη της, ευτυχώς :-)))) !!!)

19/9/07 1:40 AM  
Blogger mamaloukas said...

Έλα βρε Άουρα κι εγώ περίμενα κάποιο απ' τα φοβερά σου σχόλια για το τέρας Λάμπο.
πότε δεν ήμασταν δημοκρατικοί απέναντί σας; ε; γρήγορα ξεχνάμε στην Ελλάδα (κλάμα Γιωργάκη εδώ) :)
κι εσείς Μισέλ Μουτόν λοιπόν;

19/9/07 8:36 AM  
Blogger Fatale said...

Σας μιλά, όχι αυτόματος τηλεφωνητής,αλλά η ασχετότατη γυναίκα περί αυτοκινήτων(αν και οδηγός αυτοκινητου και μηχανής με δίπλωμα ε)..γι'αυτό θα είμαι σύντομη.
....ακριβοπληρωμένο όνειρο ,θεικό αυτοκίνητο..αυτά..))
τώρα ,
θα σας καλημερίσω και μετά θα σας αποχαιρετήσω..

φιλιά πολλά

19/9/07 12:09 PM  
Blogger mamaloukas said...

Αγαπητή μοιραία (απ' το fatale έτσι;) σας ευχαριστώ για το σχόλιο και την επίσκεψη. δεν σας πιστεύω ότι είστε η πιο άσχετη γυναίκα περί αυτοκινήτου. αν ήταν έτσι δεν θα λέγατε θεικό αυτοκίνητο!
(εγώ δεν έχω δίπλωμα για μηχανή ούτε ξέρω τίποτα για τους 2 τροχούς)
Τα όνειρα είναι συχνά ακριβοπληρωμένα αλλά έτσι είναι τα αληθινά όνειρα.

Αυτό ισχύει για όλες τις μαμάδες:
Πάρτε τη Λάμπο (έχει και μικρότερα μοντέλα με 25Κ) κλείστε τη σ ένα γκαράζ κι όταν ο γιος σας γίνει 18 δείξτε του τη! Ό,τι σας έχει καταλογίσει μέχρι τότε θα σβηστεί με τη μία και θα σας αγαπά δια βίου, αφήστε που θα σας παραδεχτεί επίσης δια βίου! :))))))))


Πολλούς χαιρετισμούς!!!

19/9/07 12:27 PM  
Blogger Fatale said...

αμάν...δηλαδή χωρίς τη Λάμπο δεν υπάρχει ελπίδα να μ'αγαπά? ...))ούτε να με παραδεχτεί?...))

πω πω συμφορά μου...!!
Την καλημέρα μου....
είστε γλυκύτατος..

19/9/07 12:58 PM  
Blogger mamaloukas said...

Βρε πάλι θα σας αγαπά, εγώ αγαπώ πολύ πολύ τη μαμι μου χωρίς να μου 'χε Λάμπο, αλλά μ' αυτό έχετε εξασφαλισμένο μέλλον!
(δεν έχετε παρά να τον ρωτήσετε όταν θα κοντέυει την ενηλικίωση!) :))))

Ισχύει και τους για μπαμπάδες έτσι;
για ποιον νομίζετε ψάχνω στο διαδίκτυο εγώ;
Για τα παιδιά μου!

(τα χω κάνει μανιακά με τα αμάξια τα δύστυχα απ' τα 2,5!)
Καλημέρα επίσης, ανταποδίδω το κομπλιμαν...

19/9/07 1:20 PM  
Anonymous daniela said...

Καλησπέρα
....το τσέκαρα.Κουπέ,λευκό
ευχαριστώ,ευχαριστώ,φιλιά

19/9/07 7:04 PM  
Blogger mamaloukas said...

οκ ελήφθη... υπομονή όμως

19/9/07 7:09 PM  
Blogger scalidi said...

άουρα, είσαι σαϊνι οδηγός

όσο για το άλεφ, μη μου στεναχωριέται, καλά οδηγεί, απλώς κάποτε αποφασίζει να κάνει παρεούλα και να "χαϊδέψει" γλυκά και τρυφερά μοναχικούς τοίχους, γιατί τους αγαπάει και τους λυπάται μόνους τους να τους βλέπει να στέκουν εκεί :)))))))))))

19/9/07 7:35 PM  
Blogger scalidi said...

α, και ο κάπτεν φαμίλιας νουβάντα, είναι ιππότης-οικοδεσπότης στο όχημά του, αμέ :)

19/9/07 7:36 PM  
Blogger alef said...

@ Scalidi> Καλέ καλύτερος οδηγός από μένα, δεν υπάρχει! Διότι, όπως ισχυρίζεται και ο Νικ- θιγμένος (σύζυγος φίλης που δεν μπαίνει στο αμάξι του άντρα της αφότου μπήκε συνοδηγός στο δικό μου επειδή "καημένε μου, πως οδηγείς έτσι") "η φίλη σου- εγώ δηλαδή- προτιμά να τρακάρει παρά να φρενάρει" (κατάλαβες τώρα τί έγινε με τον... τοίχο;) Αλλά και πάλι, τέρας ψυχραιμίας "κυρία, κυρία, κάτι σαν κρέμεται!" Ε και ήταν η... ποδιά (καλά το λέω;) Βέβαια, έχω κάνει και χειρότερα. Πήγα να φτιάξω ρεζέρβα, "ανοίξτε" μου λέει το παιδί. Γελάκι με νάζι και σκέρτσο, εγώ. "Εάν σας πω ότι δεν ξέρω από πού... ανοίγει;" Δεν τόλμησε να κάνει κιχ, είμαι πολύ σοβαρή (μονάχα φεύγοντας τον άκουσα να ψιθυρίζει: "γυναίκες! Μόνο να μπαίνουν και να πάνε, ξέρουν!") Αλλά πρίν χρόνια αυτό (και τότε ήμουν και... ούφο και πολύ σοβαρή).

20/9/07 12:45 AM  
Blogger scalidi said...

:))))

20/9/07 11:47 AM  
Blogger alef said...

Σκαλιδάκι, τώρα μετράω φίλους! (θα μου μπαίνεις τώρα;).
Μαμαλούκα μου, έχεις υπάρξει κι εσύ συνοδηγός! (ας πρόσεχες! τυχερέ!) Αλλά γενικώς δεν είμαι και του... φρένου στη ζωή, προτιμώ να τρακάρω!

20/9/07 1:02 PM  
Anonymous daniela said...

Η υπομονή είναι ένα προσόν που διαθέτω σπάνια και σε ειδικές περιπτώσεις.Εσύ όμως είσαι ούτος η άλλως ειδική περίπτωση ,και η «πνευματική σου προσφορά» ειδική τιμή! :)

20/9/07 1:17 PM  
Blogger mamaloukas said...

πάει το χασα το παιχνίδι.
το κλουβί με τις τρελές μου καναν το μπλογκ
έχετε χάρη που στε καλά παιδιά και σας αφήνω να το κάνετε αμέρικαν μπαρ, όχι τίποτ άλλο θα ρθει κάνας άνθρωπος να σχολιάσει και θα φοβηθεί...
(Ντανιέλα καλέ κόψε κάτι)

20/9/07 2:49 PM  
Anonymous daniela said...

//
( ) //
\//
/\\ ----κάτι---------------
( )/ \\
\\

Το μόνο που δεν θέλω είναι να σε φέρνω σε δύσκολη θέση!
Έκοψα,ευχαριστημένος;

20/9/07 6:56 PM  
Blogger mamaloukas said...

πάει, αυτό ήταν, εγκαταλείπω...

20/9/07 7:00 PM  
Blogger scalidi said...

εμ, αφού εκείνοι που αγαπούν τόσο τα αυτοκίνητα μάλλον είναι εκεί έξω να τα οδηγούν, σου ξεμείναμε εμείς, το "τσάι κυριών", κι άντε να μας αντέξεις. Μπράβο ντανιέλα, τον έχεις "κόψει" κομματάκια με τα σχόλιά σου :))))

20/9/07 7:10 PM  
Blogger alef said...

Τώρα το μόνο που απόμεινε είναι να σου πω ότι η καινούργια σκούπα μου η ηλεκτρική, αυτή που μου... έκαναν δώρο (μπορεί να στο επιβεβαιώσει η Ντανιέλα) είναι σαν το μοντέλο της φωτογραφίας (ίδιο κόκκινο φωτεινό, ίδια... καπούλια). Ενα σ' απόμεινε, η Ελβετία! Τηλεφωνάκι στη Φράου, κι έφτασε! Φιλιά
Υγ. Ακου άσχετες και κλουβί με τις τρελές! Αμ έχεις ακόμα πολλά ταξίδια να κάνεις μαζί μας! Ντανιέλα, η Νουβαντίτσα σ' αυτό το ποστ, μου φαίνεται, δεν έχει σχολιάσει! (που έχει συνταξιδέψει και μαζί μου!)

21/9/07 1:04 AM  
Blogger mamaloukas said...

Άλεφ Μουτόν
όντως σε λίγο πακετάρω για Ελβετία...
το κλουβί με τις τρελές εννοώ την ταινία, έχεις γνώση; ενθυμάσαι;
αυτή τη σκούπα... θα μου τη δανείσεις καμιά φορά;

21/9/07 8:30 AM  
Blogger alef said...

Και την ταινία ενθυμούμαι και έτσι αποκαλούσαμε το παλιό μας γραφείο (επτά γυναίκες, ούτε ένας άντρας, δεν μας άντεχε κανείς) και στην Ελβετία μαζί θα πάμε. Με τη σκούπα μου (αλλά όλα κι όλα, εγώ θα οδηγήσω ως άλλη, μοντέρνα έτσι; μάγισσα Κλο Κλο!) Καλά χωρίς αστεία, αν δεις τη σκούπα... Και αν σου αφηγηθώ και διάλογο με μαραγκό! "Φέρε τη σκούπα να μαζέψεις το πριονίδι, έχετε σκούπα;" "Ναι, πως, μας την έφεραν χθες! να σε ρωτήσω ρε Αντώνη, κάπου είχε ένα καλώδιο, μήπως είδες την Τασία πού το έβαλε χθες;" Και η προσβλητικότατη απάντηση του μαραγκού Αντώνη: "Αιντε, άιντε, εσύ είσαι χειρότερη κι από μένα! Φέρτην εδώ παιδάκι μου, θα το μαζέψω το πριονίδι εγώ!" Οπως αντιλαμβάνεσαι πια, μόνο η... οδήγηση μου απομένει!

21/9/07 11:05 AM  
Blogger spiretos72 said...

Με συγκινήσατε τόσο όσο να σας αφιερώσω αυτό. Δεν ξέρω αν είναι του γούστου σας αλλά είναι έχει παρόμοιο πένθιμο bg.

21/9/07 5:48 PM  
Blogger mamaloukas said...

spireto72
ευχαριστώ, αλλά ο καημένος δεν καταλαβαίνω τίποτα. λυπηθείτε με, δεν πάω πολύ, δεν τραβάει η ομάδα. το bg τι είναι; Bulgaria? :)
συγκινηθήκατε με τη Λάμπο ή με την αφηγηματική μου ικανότητα; :)

21/9/07 11:35 PM  
Blogger spiretos72 said...

bg = background :-)
Συγκινήθηκα από το ... όλον (πλας το ref στον θάνατο του Μακρει). Το άσμα γράφτηκε για την μνήνη κάποιου άλλου ραλλίστα

22/9/07 7:21 AM  
Anonymous Anonymous said...

Πατώντας το λινκ δυστυχώς δε μου βγαίνει άσμα...
ευχαριστώ για την επίσκεψη. αυτό με τους ραλίστες όντως θλιβερό...
την περίπτωση Νανίνι τη γνωρίζετε;
σκέφτομαι να κάνω ένα ποστ...

Ντεμέτριο που βαριέται να κάνει Λογκ ιν

22/9/07 9:11 AM  
Anonymous Anonymous said...

h countach gia mena einai to pio omorfo pou exei bgei pote apo tin eteria.Arkei mono na metafraseis to onoma tis . Countach sta ispanika einai epifwnima 8aumasmou.

Stexoxorieme omws pou dn exw tin dunatotita na agorasw kai kuriws na suntirisw ena tetio aytokinito.Alla elpizw kapote na apoktisw afti tin anesi. (eimai molis 18 xronwn).

Bravo kurie mamalouka polu wraio post gia ena polu ksexwristo car.

31/12/07 8:46 PM  
Anonymous Anonymous said...

ksexasa na pw
MANOS einai to name mou

31/12/07 8:47 PM  
Blogger mamaloukas said...

Αγαπητέ Μάνο
το σχόλιό σου ήταν και το τελευταίο της χρονιάς για το μουδιασμένο μου αυτή την εποχή μπλογκ.
πολύ χαίρομαι που είσαι φαν των Λάμπο. Πολύ φυσικό να σου αρέσει η Κούνταχ, μαζί με σένα χιλιάδες τρελοί ανα τον κόσμο όπως θα δεις στο δίκτυο. εγώ απλώς είμαι πιο φαν της Μιούρα αλλά δε θα με χάλαγε καθόλου αν έπεφτα πάνω σε καμιά φτηνή Κούνταχ που έψαχνε ιδιοκτήτη :)
Η ηλικία σου μου δίνει το δικαίωμα να σου πω μόνο αυτό: (που είναι και όλα τα λεφτά)
έχεις όλη σου τη ζωή μπροστά σου να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου όποια κι αν είναι αυτά.

Για το επιφώνημα θαυμασμού απ' όπου και πήρε το όνομά της η κούνταχ έχεις δίκιο, μόνο που δεν είναι της ισπανικής γλώσσας παρά της Πιεμοντέζικης διαλέκτου (το Πιεμόντε είναι μια περιοχή (επαρχία) της Ιταλίας) κάτι σαν το ιταλικό "κάσπιτα!" που το χρησιμοποιούν οι Ιταλοί όταν θέλουν να δείξουν την έκπληξή τους για κάτι.

να είσαι καλά

1/1/08 12:03 PM  

Post a Comment

<< Home