Monday, July 30, 2007

Φρανκ Σετσινγκ Το Σμήνος

Δελτίο τύπου

Τσουνάμι καταστρέφει τις πόλεις της βόρειας Ευρώπης, φονικές μέδουσες ερημώνουν τις παραλίες της Αυστραλίας, μολυσμένα καβούρια -φορείς μιας ανίατης αρρώστιας- κατακλύζουν το υδροδοτικό σύστημα της Νέας Υόρκης αποδεκατίζοντας τον πληθυσμό, εκατομμύρια τερατώδη σκουλήκια αποσταθεροποιούν τον βυθό στις ακτές της Νορβηγίας, φάλαινες επιτίθενται σε πλοία και τα βυθίζουν. Η ανθρωπότητα δέχεται μια συντονισμένη και μαζική επίθεση. Η βασική διαχωριστική γραμμή μεταξύ ανθρώπων και ζώων έχει χαθεί: τα ζώα έχουν αποκτήσει ξαφνικά συνείδηση του εαυτού τους και στρέφονται εναντίον του ανθρώπινου είδους με σκοπό την εξόντωσή του. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Μήπως υπάρχει κάποιος σκοτεινός Νους που οργανώνει και συντονίζει τον εφιάλτη; Οι επιστήμονες αναγκάζονται να παραδεχτούν ότι ο άνθρωπος τελικά ξέρει για τον πλανήτη Γη πολύ πιο λίγα πράγματα από όσα ξέρει για το Διάστημα. Ένα εκπληκτικό οικολογικό θρίλερ, το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό μπεστ σέλερ της τελευταίας δεκαετίας, που πούλησε στη Γερμανία μέσα σε τρία χρόνια πάνω από 2.000.000 αντίτυπα.


Τα δικά μου

Διάβασα μέσα σε 15 μέρες το τούβλο, (1,09 κιλά λέει ο Ελευθερουδάκης αλλά το νιώθεις βαρύτερο) του Φρανκ Σέτσινγκ «Το σμήνος» (Καστανιώτης). Η τιμή (22 ευρώ) είναι συμφέρουσα αναλογικά με τον όγκο και τον αριθμό των σελίδων.
Ο Φρανκ έγραψε ένα κολοσσιαίο σε όγκο μυθιστόρημα και ευτύχησε να το δει να γίνεται σουπερ μπεστ σέλερ στη χώρα του, τη Γερμανία, κι έπειτα –αναπόφευκτα- να το δει να μεταφράζεται σε πολλές χώρες του κόσμου, κι έτσι και στη δική μας.
Αυτή εδώ πάλι δε θα είναι μια κανονική κριτική αλλά κάποιες σκέψεις γύρω από το βιβλίο.
Ξεκινώ με την επισήμανση ότι στο τέλος των 1020 μεγάλων σελίδων ο Φρανκ παραθέτει τις ευχαριστίες κι εκεί βλέπουμε πως -όπως στα αμερικάνικα πρότυπα- ευχαριστεί καμιά πενηνταριά ειδικούς επιστήμονες και καθηγητές από όλο τον κόσμο που τον βοήθησαν στις λεπτομέρειες και όχι μόνο, γενικά να ολοκληρώσει το βιβλίο του.
Πράγματι το βιβλίο συχνά πυκνά μοιάζει μ’ ένα τεράστιο άρθρο του Νάσιοναλ Τζεογκράφικ κι ο Φρανκ αντί να είναι ο συγγραφέας είναι ο επιμελητής του άρθρου.
Όλη αυτή η βοήθεια, όλες αυτές οι ειδικές γνώσεις (που εύκολα διακρίνονται και ξεχωρίζουν) συγκεντρωμένες νομίζω πως αφαιρούν λίγο από το βιβλίο το γεγονός (και την αξία) του ότι έχει γραφτεί από έναν άνθρωπο.
Οι συγκεκριμένες γνώσεις και πληροφορίες είναι γύρω από τους ωκεανούς, το βυθό στα μεγάλα βάθη, τους οργανισμούς που επιβιώνουν εκεί, όπως και γύρω από τις φάλαινες αλλά και αρκετές δόσεις βιολογίας (στις οποίες χάνεσαι αν δεν έχεις στοιχειώδεις γνώσεις). Λίγες είναι πραγματικά ενδιαφέρουσες, όπως το γεγονός ότι η στάθμη της θάλασσας δεν είναι παντού ίδια, διαφέρει αναλόγως του βυθού (το φαινόμενο οφείλεται στη βαρύτητα). Συχνά οι πληροφορίες κουράζουν όπως είναι φυσικό, αν κι ο Φρανκ έχει κάνει ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν να τα παρουσιάσει απλά και κατανοητά χωρίς να πέφτει σε απλουστεύσεις. Φαίνεται ότι το βιβλίο έχει χτενιστεί επαγγελματικά από επιμελητή (άλλη μια σχεδόν φανερή βοήθεια στο συγγραφέα) και δεν εννοώ τυπογραφικά, αλλά συγγραφικά.
Βέβαια 1020 σελίδες και να μη γίνεσαι βαρετός δεν έχει εφευρεθεί ακόμα. Ναι, είναι στιγμές που το βιβλίο κουράζει, αλλά και στιγμές που τρέχει με 200.
Είναι φανερό ότι ο Φρανκ έχει κάνει προσπάθεια να αποστασιοποιηθεί από τις ταινίες του Χόλιγουντ. Τόσο γύρω από ένα «φλέγον» και αγαπημένο θέμα των Αμερικάνων (δεν το λέω να μη χαλάσω το σασπένς) όσο και γύρω από τις σκηνές δράσης. Στο κείμενο οι ήρωες ή ο αφηγητής, νομίζω ότι λένε 2 ή 3 φορές εδώ δεν είναι ταινία. Δυστυχώς όμως όλες οι σκηνές δράσης όπως και η κορύφωση του τέλους (καλογραμμένη και με σασπένς) βρίθει από Μπρους Γουίλις κι όλη την τρελοπαρέα που βλέπουμε στο σινεμά.
Η υπόθεση που όλοι θα χετε διαβάσει –την παραθέτω στην αρχή- είναι ελκυστική. Ο κόσμος κινδυνεύει, ένα μεγάλο μέρος του κόσμου καταστρέφεται από ένα τσουνάμι κι από θανατηφόρες μέδουσες κτλ. Ένα μεγάλο μειονέκτημα του βιβλίου κατά τη γνώμη μου είναι το ότι ο Φρανκ περιγράφει ελάχιστα αυτές τις καταστροφές, και δε δίνει καθόλου την εικόνα του κόσμου που είναι στο χείλος του χαμού.
Μαθαίνουμε κάθε τόσο ότι είναι στο χείλος αλλά, αφού δεν μας το περιγράφει, είμαστε ήσυχοι, το ξεχνάμε (και φυσικά λέμε ότι στο τέλος οι καλοί θα τα καταφέρουν και θα σώσουν την ανθρωπότητα, μαθημένοι από τις διαβολοταινίες που λέγαμε).
Σε γενικές γραμμές αν το παιδικό σας όνειρο ήταν να γίνετε ωκεανογράφος σαν το αδερφάκι μου (που όμως έγινε) το βιβλίο θα σας αρέσει και σας το συστήνω. Αν στη βιολογία είχατε ένα (όπως εγώ) θα χρειαστεί να δείξετε υπομονή κι ίσως αναθεματίσετε καμιά φορά.

Πάντως εγώ το διάβασα σχετικά αναίμακτα.

Υ.Γ. Στο βιβλίο περιγράφονται καταδύσεις με βαθυσκάφη στα 4-5 χιλιόμετρα βάθος.
Μη χάσετε το επόμενο ποστ στο οποίο θα σας περιγράψω τις εντυπώσεις του αδερφού μου που κατέβηκε στα 5 χιλιόμετρα στο ρήγμα VEMA του Ατλαντικού με το Γαλλικό βαθυσκάφος Nautile στα πλαίσια της διδακτορικής του διατριβής από το πανεπιστήμιο της Βρέστης σε συνεργασία με το Γαλλικό ερευνητικό κέντρο IFREMER.
(εμπειρία once in a lifetime όπως καταλαβαίνετε)

Αυτά τα ολίγα φίλοι….

Labels:

26 Comments:

Anonymous Citronella said...

Αυτό ήταν μια μικρή ευχάριστη έκπληξη. Έκανα κλικ για να διαβάσω σχετικά με το βιβλίο, αλλά τελικά το ποστ που μάς υποσχεθήκατε είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον.
Αναμένουμε, λοιπόν.

30/7/07 8:31 PM  
Blogger Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Μικρούληδες,
Καίγεστε στη Λευκάδα; Ευτυχώς ησυχάζω στο δροσερό Μόντρεαλ. Διάβασα το Μοστρίνο σου. Περισσότερα στο μπλόγκ μου προσεχώς. Πάντως, μου κράτησε συντροφιά σε δύσκολες στιγμές και το πήγα μονορούφι.
Φιλάκια στη θεία Λουκία, τα παιδιά και την όμορφη γυναίκα σου.

30/7/07 10:40 PM  
Anonymous Παναγιώτης Κονιδάρης said...

Με ξενύχτησε ο Μόστρας προχθές. Και δεν είμαι και για ξενύχτια!Μπράβο! Πολύ καλή δουλειά.Τώρα πρέπει να διαβάσω και την Απαγωγή.Για την ώρα διαβάζω τα Ελληνικά Εγκλήματα. Έχω φαρμακευτικές διαφωνίες για τον τρόπο δηλητηρίασης! Αν θελήσεις να δηλητηριάσεις άλλους στο μέλλον (πράγμα βέβαιο...) σου έχω μια λίστα ουσιών που δεν χρειάζεται καν να πικρίζουν!Σήμερα άφησε και η γυναίκα μου το βιβλίο. Ελπίζω να το πήρες. ¨Ημουν έτοιμος να γράψω και την άποψή μου για το άρθρο που απέσυρες, αλλά ας μη ρίξω λάδι στη φωτιά.Άλλωστε είχαμε υπεραρκετές φωτιές φέτος (μακριά από μας!).

31/7/07 12:03 AM  
Blogger scalidi said...

Περιμένω το επόμενο ποστ. Καμάρι για το αδερφάκι σου,ε; Έτσι, καμαρώνω κι εγώ για το δικό μου, κι ας μην καταδύεται με βαθυσκάφη... :)))))

31/7/07 1:49 PM  
Blogger alef said...

Αχ θέλω κι εγώ αδελφάκι! Μέχρι τα είκοσι ζητούσα απ' τη μαμά μου ένα αδελφάκι! Εστελνα γράμματα στο Θεό (ε καλά όχι και μέχρι τα είκοσι), μπα, τίποτα! Ανεπίδοτα λέμε! άλεφ πεντάρφανο τώρα (μήπως να εξακολουθήσω να τους το... ζητώ;)

31/7/07 2:42 PM  
Blogger mamaloukas said...

citronella
ευχαριστώ, καλώς ήρθατε. ελπίζω να το ανεβάσω σύντομα.

Justine
Βλέπω συνέχεια τον πατέρα σου. πότε θα έρθεις; Ευχαριστώ για το Μόστρα, χαιρετισμούς σε όλους τους δικούς σου.

Konidaris
Βιβλίο ελήφθη ευχαριστώ έστειλα σμσ. μη μαρτυράς μη μαρτυράς, φαντάζομαι ότι θα ξέρεις πολλά σχετικώς, δε σε ήξερα τότε!
(μην ξεχνάς ότι κι ο ήρωας πιθανότατα δεν ήξερε πολλά επί του θέματος)

scalidi
Καλώς την. χαθήκαμε, έμαθα τα δικά σας, περαστικά, δεν ήθελα να πάρω. δεν ήξερα αν ήθελες να το συζητήσεις.

alef
εσύ μπορεί να μην έχεις αδερφάκι αλλά τώρα έχεις φιλαράκια αδερφάκια και μικρή αναδεκτή κουκλίτσα.

31/7/07 6:27 PM  
Blogger scalidi said...

θα σου στείλω μέιλ στο alcool, όλα καλά...

31/7/07 6:32 PM  
Blogger Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Αγαπημένε μου Δημήτρη,
Είναι καλά ο πατέρας μου; Τους θορύβησα όλους λίγο γιατί δεν θα μπορέσω να ανέβω σε αεροπλάνο πριν απο ένα δίμηνο. Μια μικρή περιπέτεια με το αυτί μου θα με κρατήσει αια\χμάλωτη στην ξένη γή μέχρι τον Οκτώβρη. Κι ήθελα να είμαι εκεί για να σάς δώ, κι εσένα και τα παιδιά και την Αλεφ, που παραπονιέται για την μοναδικότητά της. Εχει η αδελφοσύνη πόνους, Αλεφ!
Αλήθεια, να παερνάτε υπέροχα και να με σκέφτεσθε που θα δουλεύω και δεν θα μπορώ να δραπετεύω σε τόπους εξωτικούς ει μη μόνον αμερικάνικους, προσβάσιμους με αυτοκίνητο.
Μήπως να φορτωθώ σε υπερωκεάνειο για κρουαζιέρα στον Ατλαντικό;
Ολα μου περνάνε απο το νού τούτες τις μέρες της αιχμαλωσίας.
Φιλιά σας

31/7/07 11:00 PM  
Blogger Кроткая said...

πολλές είναι 1020 σελίδες βρε Μαμαλούξ μου... Λέω να το αποπειραθώ, αλλά παλι...

-Βάζουμε και "προσεχώς" τώρα?

31/7/07 11:06 PM  
Blogger Mike said...

Το βιβλίο αυτό φαίνεται πάρα πολύ ενδιαφέρον, ασφαλώς θα το έχω υπόψη στην επόμενη επίσκεψη μου στο βιβλιοπωλείο. Επ'ευκαιρία, τα συγχαρητήρια μου για τη Χαμένη Βιβλιοθήκη/αν ληφθεί υπόψη ότι δεν μου αρέσουν τα αστυνομικά βιβλία, τότε το ότι μου άρεσε πάρα πολύ... έχει μεγαλύτερη αξία!

1/8/07 9:15 AM  
Blogger alef said...

@ Δημήτρη μου, πάντοτε καταπραυντικός και με την καλή, φιλική σου κουβέντα, δεν έχω παράπονο, ό,τι μου στέρησε η ζωή από αδέλφια, μου τόστειλε απλόχερα σε φίλους (κι αφού έχω εσάς, δεν σκάω για τίποτα). Αλλά αυτό που λείπει είναι σχεδόν αναπηρία. Καλό Αύγουστο, είπα; Να περνάτε καλά και για μένα.
@ Ιουστινάκι μου, κατανοώ απολύτως τον πόνο σου, αλλά είναι λιγάκι σα να λέμε, γιατί να ζήσω αφού θα πεθάνω, ή γιατί να τον αγαπήσω αφού θα τον χάσω. Εδώ έχουμε έρθει - όπως είπε κι ο Φρόυντ- για τα τα χάσουμε όλα. Ας τα χορτάσουμε όμως όσο τα έχουμε κι ας τ' αγαπήσουμε πολύ πολύ πολύ! Καλό μήνα και σε σένα, άπληστο άλεφ λέμε ειδικά όσον αφορά την αγάπη (κι ας πληρώνει στο ταμείο αβέρτα)

1/8/07 4:09 PM  
Blogger scalidi said...

άλεφ, δεν ξέρω αν σου διηγήθηκα την πρόσφατη ιστορία μου περί αδερφών και φίλων. υπάρχουν κάτι άνθρωποι που έχουν φυσικά αδέρφια, αλλά δεν έχουν στην πραγματικότητα. και αποκτούν κάτι άλλα ΑΔΕΡΦΙΑ από επιλογή που κάνουν την έννοια αδερφός να μην σημαίνει τίποτα μπροστά στην έννοια ΦΙΛΟΣ

καλό μήνα στους λευκαδίτες εκδρομείς του καλοκαιριού!

1/8/07 4:29 PM  
Blogger mamaloukas said...

γγρρ έχασε ο μπλογκερ την απάντηση μου, τα έλεγα λεπτομερώς
πάμε πάλι

Ιουστίνη
ο πατέρας σου είναι μια χαρά, πάντα με το χαμόγελο στα χείλη.
καλήιδέα η κρουαζιέρα

Κροτ
δε θα υπογράψεις κ συμβόλαιο βρε μικρούλα. άρχισέ το κι όσο σε τραβάει πάει καλά

Μάικ
ευχαριστώ θερμά. εδώ θα γίνετε και φανατικός των αστυνομικών.


Άλεφ καλό άλεφ/ σου χω πει ποτέ ότι σε μια άλλη ζωή ήμουν ασθενής του Σίγκμουντ; ο μοναδικός που δεν κατάφερε ποτέ να γιατρέψει.

1/8/07 4:31 PM  
Blogger mamaloukas said...

και φυσικά την έχασε την απάντηση ο μπλογκερ διότι σχολίαζε εκείνη τη στιγμή η Σκαλίδη!
Βρε!

1/8/07 4:32 PM  
Blogger mamaloukas said...

(τώρα θα λέει ότι τη μάλωσα πάλι, χιχιχι)

1/8/07 4:32 PM  
Blogger scalidi said...

(ούτε εγώ σε μαλώνω)υπάρχει θεός,έχω να πω, θεός μπλόγκερ... :)))))

1/8/07 4:50 PM  
Blogger alef said...

Μαμαλούκα, καλέ μου Μαμαλούκα, σου έχω πει ποτέ ότι σε μια άλλη ζωή ήμουν ο... Σίγκμουντ; Εξ ου και η... μεταξύ μας εκκρεμότητα! Φιλιά λέμε (γαμώτο μούρχεται να έρθω... κολυμπώντας! Οδικώς άστα να πάνε!)

1/8/07 4:53 PM  
Blogger mamaloukas said...

σου έχω πει ποτέ ότι σε μια άλλη ζωή ήμουν ο... Σίγκμουντ;

Ε ΤΩΡΑ ΕΞΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΛΑ!!!!!!!!!!!

Σκαλίδη
:))))))))))))))))))))))))))))))!!!

1/8/07 4:57 PM  
Blogger alef said...

Ωραία ώρα! Κάτι σαν... συνεδρία με τα όλα της μου θυμίζει! Ομαδική κι εκ του μακρόθεν, κρίμα! Αλλά όλα εξηγούνται σ' αυτή τη ζωή (ή στην άλλη). Σίγκμουντ τότε, ψυχασθενής τώρα, έτσι πάει! άλεφ με διαταραχή που του πάει (και την πάει)(πέρα δώθε)

1/8/07 5:09 PM  
Blogger alef said...

Νάξερε ο συγγραφέας του "Σμήνους" το τί τον περιμένει! Ως και ο τέως... Σίγκμουντ σχόλιο... Αυτό το "Σμήνος" παντού μπορεί να σε πάει!

1/8/07 5:13 PM  
Blogger Ιουστίνη Φραγκούλη said...

Τελικά,
Ο πατέρας μου είναι η απόλυτη δικαίωσή μου. Πάντοτε με το χαμόγελο στα χείλη. Ενώ εγώ με την κακή μάγισσα να μού έχει πειράξει το αυτάκι, όλο παραπονιέμαι και νιώθω μόνη.
Αμφιβάλλω για την κρουαζιέρα στον Ατλαντικό, γιατί πάλι πρέπει να επιβώ σε αεροπλάνο για να φθάσω μέχρι το λιμάνι της αναχώρησης. Οπότε άκυρη η ιδέα.
Αλεφάκι μου,
Θα πάς στη Λευκάδα τελικά; Η να το αφήσουμε για ένα Σαββατοκύριακο του Οκτώβρη σαν σχολική εκδρομή; Να πάρουμε και Μαμαλουκάκια και να τραβήξουμε προς δυσμάς, ένεκα η καλοκαιρία του φθινοπώρου;
Σάς ζηελύω με τους καύσωνες, με την παραφορά, με το θυμό, με τα τρανταχτά γέλια σας.
Και δεν είναι αναπηρία η διαρκής ανάγκη να γεμίζουμε το ελλειμματικό κενό της αγάπης. Υπέροχη εξολομόγηση μου κάνει, ωριαότερη κι απο την ποίηση κι απ τη μυθοπλασία.
Φιλιά πρωινά ζουμερά

1/8/07 5:55 PM  
Blogger cook the book said...

Με "Το Σμήνος" τρακαραμε προ ημερών στο βιβλιοπωλείο...αλλά είχα πολλες επιφυλάξεις γιατί φοβόμουν ακριβώς αυτά που γράφετε...τη βιολογία τη σιχαινόμουν όπως καταλαβαίνετε :)
...με το δικό σας πάλι τελευταίο βίβλιο ακόμη δεν έχω...τρακάρει,αλλιώς θα το είχα αγοράσει :)

8/9/07 11:21 PM  
Blogger mamaloukas said...

αγαπητή φίλη Κουκ δε μπουκ (ωραίο έτσι ε;) μην ακούτε εμένα
μπορεί το Σμήνος να σας αρέσει κι εγώ να σας κάνω να το στερηθείτε. άλλωστε αν και όταν πέσετε σε μεγάλη πυκνότητα βιολογίας απλώς προσπεράστε τα κομμάτια, μη νιώθετε τύψεις!
όσο για το δικό μου βιβλίο ελπίζω σε μελλοντικό τρακάρισμα.
χαιρετισμούς πολλούς

9/9/07 4:02 PM  
Blogger cook the book said...

χα...με τα... τρακαρισματα γινονται ωραίες γνωριμίες φορές φορές :)
το πρώτο σας βιβλίο ήθελα να το αγοράσω γιατί με μάγευε το εξώφυλλο...μου θυμιζε τη μια και μοναδική φορά που επισκέφτηκα τον Λευκάτα χρονια πριν...ήταν και αστυνομικό,είδος που ιδιαιτερως αγαπώ,έπειτα κάποιος μου αποκάλυψε το τέλος και μου χάλασε τη...συνταγή...τελος πάντων τώρα θα αρχίσω από το τελευταιο σας οπωσδήποτε!

9/9/07 7:06 PM  
Blogger mamaloukas said...

cook the book
λοιπόν περνάω στον ενικό
το βιβλίο με εξώφυλλο το Λευκάτα είναι το 3ο μου. έχουν προηγηθεί άλλα 2 διεστραμμένα και περίεργα,
ποιος είναι αυτός που σου αποκάλυψε το τέλος να τον βασανίσω;
το έχω δει ότι είμαστε κοντά, έχω να έρθω στην πόλη σου πολλά χρόνια, όλο περνάω απ' έξω κάποια στιγμή όμως θα σας επισκεφτώ.

9/9/07 10:46 PM  
Anonymous Anonymous said...

ΩΩΩΩ!!! Φα πιούμε κούπεθ...!!!!!

9/10/08 1:14 PM  

Post a Comment

<< Home