Thursday, January 17, 2008

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον

Του Αγίου Αντωνίου σήμερα ανταποκρίνομαι στην πρόσκληση του φίλου Λιμπρόφιλο και βάζω ένα απο τα αγαπημένα μου ποιήματα. Αν κάποιος έχει διαλέξει το ίδιο ας με συγχωρέσει.
Νομίζω ότι είναι πολύ επίκαιρο.
Μακάρι όλα τα ανθρωποειδή, πρωταγωνιστές των τελευταίων ημερών, να μπορούσαν να το κ α τ α ν ο ή σ ο υ ν...


Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί

αόρατος θίασος να περνά

με μουσικές εξαίσιες, με φωνές -

την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου

που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου

που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,

αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.

Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν

ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·

μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,

σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,

πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,

κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι

με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,

ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,

τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,

κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

17 Comments:

Blogger alef said...

Φτηνά την γλύτωσε την... επανάληψη το ποίημα! (Για κείνο το ανεπανάληπτο "Αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεις" και ποιος κάποια στιγμή, μια κάποια Αλεξάνδρεια δεν αποχαιρετά) αλλ' είχα ξεχάσει το πρωί το... βιβλίο! Ε μετά συνειδητοποίησα ότι είναι και ο μπαμπάς μου Αντώνης, και το θεώρησα κάπως για μας! Αλλά σπουδαίο ποίημα και μέσα στο πνεύμα των ημερών, τελείως!

18/1/08 12:04 AM  
Blogger Εαρινή Συμφωνία said...

Τόσο μα τόσο υπέροχο ποίημα δεν θα πείραζε καθόλου και αν επαναλαμβανόταν. Εξοχο, έξοχο.

18/1/08 10:51 AM  
Blogger spiretos72 said...

χμ.... προεπάθησα να στείλω ενα σχόλι αλλά χάθκε στο σαϊμπερσπέις. ενιγουεη
Χρόνια Πολλά στους Αντώνηδες και στους Τώνηδες

18/1/08 8:14 PM  
Blogger mamaloukas said...

όντως δε θα πείραζε κι αν έμπαινε δυο φορές...
Άλεφ, Εαρινή και Σπιρέτο φιλιά πολλά

20/1/08 9:28 PM  
Anonymous Βασίλης said...

...πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,...

21/1/08 4:55 PM  
Blogger mamaloukas said...

thnks brother...

21/1/08 6:23 PM  
Blogger Composition Doll said...

Ξαναδιαβάστε το, ακούγοντας το Alexandra leaving, από τον Leonard Cohen...

Φιλί

22/1/08 11:50 AM  
Anonymous Anonymous said...

Διορθώστε σας παρακαλώ εκείνο το "πρωταγονιστές". Κρίμα είναι. Μετά σβήστε και το σχόλιο μου.
φιλικά,
Ανώνυμη.

22/1/08 5:05 PM  
Blogger . said...

Ριξτε μια ματιά στο Rococo.
Ελπίζω να σας αρέσει .
Σας προσκαλώ να το μεταφράσετε .



Χαιρετισμούς απο την ομορφη πολη μου .


Ιωαννα

24/1/08 7:39 PM  
Anonymous Anonymous said...

εξαιρετικό ποίημα... που το μεταφράζουμε όλοι το ίδιο αλλά στα μάτια του καθενός μιλά ξεχωριστά

alexandra

25/1/08 5:23 PM  
Anonymous δημήτρης ρ. said...

Εγώ πάλι θα 'λεγα, αναφερόμενος στα παραπάνω, πως το ίδιο το "παιχνίδι" της ποίησης καλό είναι να επαναλαμβάνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα ή έστω κι άτακτα.
Διαβάσαμε τόση καλή ποίηση τελευταία κι ας ήταν αφορμή που ...παίξαμε μαζί της.

29/1/08 8:28 AM  
Blogger mamaloukas said...

ευχαριστώ όλους και όλες για τα σχόλια, πέρασα μια αρρώστια και δεν μπορούσα να απαντήσω.

30/1/08 9:40 PM  
Blogger Babis said...

Δημήτρη, χαίρομαι που είσαι καλά.

4/2/08 12:03 AM  
Blogger scalidi said...

Ελπίζω να είναι όλα περαστικά :))))))))))))

4/2/08 2:16 PM  
Blogger GerasimosGR said...

Αν θελήσετε να διαβάσετε, κάποιο βιβλίο, ενός νέου αφοσιωμένου συγγραφέα, μπορείτε να επισκεφτείτε την σελίδα http://www.blogger.com/profile/10677431943928670460

Ευχαριστώ.
Με εκτίμηση, Γεράσιμος Μηνάς
Καλή χρονιά, εύχομαι. Με υγεία.

4/2/08 2:44 PM  
Blogger mamaloukas said...

babis
Μπάμπη σ ευχαριστώ θα τα πούμε σύντομα.

stavroula
Τι μόνο εσύ θα αρρωσταίνεις; Ζήλεψα λέμε

5/2/08 5:30 PM  
Blogger mamaloukas said...

Αγαπητέ κ Μηνά
σας εύχομαι κάθε επιτυχία, προσωπική και συγγραφική

5/2/08 5:31 PM  

Post a Comment

<< Home